Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΙΚΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ : ΑΠΟ ΔΥΝΑΜΗ ΑΕΡΑΜΥΝΑΣ ΣΕ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΙΣΧΥΟΣ. Toυ Κωνσταντίνου Νιζάμη

Εισαγωγή

Η Πολεμική Αεροπορία του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Κίνας (People’s Liberation Army air Force – PLAAF)[1], δημιουργήθηκε ως ένας ανεξάρτητος κλάδος του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Κίνας, το 1949. Την άμεση εποπτεία της, έχει (όπως και για όλους τους Κλάδους), η Κεντρική Στρατιωτική Επιτροπή, (Central Military Commission -CMC), του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, η ανώτατη στρατιωτική ηγεσία, στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Από την ίδρυσή της, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, προσπαθεί να βρει το δικό της διακριτό ρόλο, εντός των Κινεζικών Ενόπλων Δυνάμεων, όπου κυριαρχεί ο Στρατός Ξηράς. Αποτέλεσμα αυτής της κυριαρχίας, η οποία εδραζόταν στην μέχρι πρότινος προτίμηση της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής, προς τις χερσαίες δυνάμεις, ήταν η επί σειρά ετών, τάση της ηγεσίας της Κινεζικής Αεροπορίας, να θεωρεί ότι η κυριότερη αποστολή της, ήταν η παροχή υποστήριξης στο πεδίο τη μάχης των Χερσαίων Δυνάμεων. Η ηγεσία της πολεμικής αεροπορίας θεωρούσε ότι δεν μπορούσε να συνεισφέρει σημαντικά στο στρατηγικό επίπεδο. Μια τέτοια θεώρηση, ενίσχυε τον ρόλο των χερσαίων δυνάμεων, οι οποίες ήδη κυριαρχούσαν στις Κινεζικές Ένοπλες Δυνάμεις και απέτρεπε την πραγματική χρησιμοποίηση και επιχειρησιακή λειτουργία της Πολεμικής Αεροπορίας ως ανεξάρτητου Κλάδου. [2]Ωστόσο, κατά τα τελευταία έτη, η κατάσταση έχει αντιστραφεί, με την Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, να πρωτοστατεί στην προβολή ισχύος στην Νοτιανατολική Ασία και να έχει παραλάβει άτυπα , τον τίτλο του στρατηγικού Κλάδου.

 

Ιστορική Εξέλιξη

Ο πρώτος πόλεμος, στον οποίο συμμετείχε ενεργά, η νεοσύστατη πολεμική αεροπορία, ήταν αυτός της Κορέας. Εκεί, το σκεπτικό αξιοποίησής της, διαφοροποιήθηκε κάπως, καθώς αναδείχθηκε η ανάγκη της αεράμυνας της κινεζικής επικράτειας, απέναντι στην αμερικανική αεροπορία. Συνακόλουθα οι αγορές που έγιναν, δημιούργησαν ένα μεγάλο στόλο μαχητικών αεροσκαφών, τα οποία αποτέλεσαν και την κύρια δύναμη της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας. Τα διδάγματα που αποκόμισε η κινεζική στρατιωτική ηγεσία από τον πόλεμο της Κορέας, όσον αφορά στον ρόλο της αεροπορικής ισχύος ήταν διφορούμενα. Από τη μια αναγνώριζε την αμερικανική αεροπορική υπεροχή, αλλά δεν θεωρούσε ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην έκβαση του πολέμου. Η ηγεσία θεωρούσε ιδιαίτερα αποκαλυπτικό το γεγονός, ότι οι απώλειες από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, ήταν μικρότερες από τις απώλειες από τα χερσαία πυρά. Δεδομένης της πίστης τους στον ανθρώπινο παράγοντα – ότι δηλαδή ο άνθρωπος μπορεί να νικήσει τις μηχανές- και την εμπειρία τους από τον ανταρτοπόλεμο – θεωρούσαν δεδομένο ότι ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός, μπορούσε να νικήσει οποιοδήποτε αντίπαλο, ακόμη και τον πιο ισχυρό, σε ένα μελλοντικό πόλεμο. Δεν είναι παράξενο λοιπόν, που η Κινεζική ηγεσία θεωρούσε ότι οι μελλοντικοί πόλεμοι θα αποτελούσαν κατά βάση χερσαίες συγκρούσεις, με την αεροπορική ισχύ να χρησιμοποιείται σε υποστηρικτικό ρόλο.[3] Ως εκ τούτου, η Κορεατική εμπειρία οδήγησε στο να δοθεί έμφαση στην αεράμυνα και την απόκτηση, μαχητικών αεροσκαφών αναχαίτισης, ραντάρ και συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας, ενώ ελάχιστη προσοχή δόθηκε στην ανάπτυξη και απόκτηση κατάλληλων αεροσκαφών, π.χ. στρατηγικών βομβαρδιστικών και όπλων για την από αέρος προσβολή στρατιωτικών δυνάμεων και εγκαταστάσεων.

Ακολούθως, και καθ’ όλη την διάρκεια του 1950, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, συνεχώς εμπλεκόταν σε αερομαχίες με την Πολεμική Αεροπορία της Εθνικιστικής Κίνας, για τον έλεγχο του εναερίου χώρου άνωθεν των παραλιακών επαρχιών Zhejiang και Fujian, (ακριβώς απέναντι από την Ταιβάν). Οι αερομαχίες, πάνω από την Ταιβάν, εντάθηκαν το 1958. Ωστόσο, όπως και στον πόλεμο της Κορέας, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, κράτησε αμυντική στάση και απλά αντιδρούσε στις επιθέσεις της Εθνικιστικής Αεροπορίας, η οποία αφέθηκε ελεύθερη να επιλέγει τον χρόνο, τον χώρο και την μέθοδο της εμπλοκής. Επιπλέον, η δυνατότητα της ανταπόδοσης των πληγμάτων περιοριζόταν τόσο από την ύπαρξη πολιτικών περιορισμών όσο και από την περιορισμένη ακτίνα δράσης του κυριότερου τότε μαχητικού της κινεζικής αεροπορίας, του MiG–17. Παρά ταύτα, αυτές οι αεροπορικές επιχειρήσεις προσέφεραν πολύτιμη εμπειρία στην χρήση του αεροπορικού όπλου. [4]Αυτή η τάση, συνεχίστηκε καθ’ όλη τη δεκαετία του 1950, αλλά και μετέπειτα, καθώς μία από τις κυριότερες καθημερινές δραστηριότητες της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, ήταν η ταχεία απογείωση μαχητικών προς αναχαίτιση των αμερικανικών και εθνικιστικών αεροσκαφών, εκ των οποίων τα περισσότερα ήταν αεροσκάφη συλλογής πληροφοριών καθώς και μη επανδρωμένα αεροχήματα, αλλά και η εμπλοκή και κατάρριψη όσων εξ’ αυτών παραβίαζαν τον εθνικό κινεζικό εναέριο χώρο, όπως το πολιτικό αεροσκάφος DC–4 της εταιρίας Cathay Pacific αλλά και αρκετά αμερικανικά αεροσκάφη κατά την διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. [5]

Το έναυσμα της Αναδιοργάνωσης και του Εκσυγχρονισμού

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, το 1991 , έστρεψε την προσοχή της Κινεζικής ηγεσίας στις ΗΠΑ, καθώς αναγνώρισαν ότι αυτές θα ήταν ο κυριότερος αντίπαλος τους στο μέλλον[6]. Η αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου (Operation Desert Storm – 1991), στην κρίση των στενών της Ταιβάν (1996) και στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας (Operation Allied Force -1999), αλλά και σε άλλες επιχειρήσεις, έπεισαν την κινεζική ηγεσία ότι η αντιμετώπιση μιας τέτοιου μεγέθους απειλής, απαιτούσε εκ βάθρων εκσυγχρονισμό της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, με επενδύσεις πόρων και υλικών σε τομείς όπως σύγχρονα αεροσκάφη και οπλικά συστήματα, συστήματα διοίκησης και ελέγχου, συστήματα Η/Υ, πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης, (computers, intelligence, surveillance, and reconnaissance – C4ISR), αναζήτηση κατάλληλου δόγματος και σύγχρονης εκπαίδευσης, για την ανάπτυξη των νέων δεξιοτήτων που έπρεπε να έχει το ανθρώπινο δυναμικό, αξιωματικοί και υπαξιωματικοί. [7]

Όσον αφορά στα αεροσκάφη, ο στόλος της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, κατά το 1995, αποτελούνταν σε ποσοστό περίπου 80%, από παραλλαγές των σοβιετικών μαχητικών MiG-17 και MiG-19 της δεκαετίας του 1950. Η αρχική έκδοση του MiG-19 εισήχθη στη Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία στα μέσα της δεκαετίας του 1950 και εισήλθε στην κινεζική υπηρεσία γύρω στο 1962. Ανταποκρινόμενη στα κελεύσματα των καιρών, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, μείωσε δραματικά τη δύναμη των πεπαλαιωμένων αεροσκαφών της. Μεταξύ του 1990 και του 2010, απέσυρε σχεδόν 3.500 απαρχαιωμένα αεροσκάφη – το 70% της δύναμης της. Συγκριτικά, ο στόλος αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, μειώθηκε από το επίπεδο των 3.620 μαχητικών το 1990 σε 2.650 το 2010 – λίγο πάνω από το 25%. Το γεγονός ότι η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία ήταν πρόθυμη να αποσύρει τόσο μεγάλο αριθμό αεροσκαφών, δείχνει το μέγεθος της προσπάθειας, και την επιθυμία για εκσυγχρονισμό του υλικού της Πολεμικής Αεροπορίας με την απόκτηση σύγχρονων αεροσκαφών.[8] Η μαζική αυτή απόσυρση, αποτέλεσε την αρχή ενός σημαντικού προγράμματος εκσυγχρονισμού, το οποίο περιελάμβανε όχι μόνο τα αεροσκάφη και τα όπλα, αλλά και το προσωπικό και την οργανωτική δομή. Ειδικότερα, η κινεζική ηγεσία οραματιζόταν ήδη από τις αρχές του 2000, την μετατροπή της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, από μια δύναμη αεράμυνας, με κύριο ρόλο την υπεράσπιση του κινεζικού εναερίου χώρου, σε μια “στρατηγική αεροπορία”, ικανή να αναλάβει όλων των ειδών τις αποστολές (επιθετικές και αμυντικές επιχειρήσεις, επιχειρήσεις πληροφοριών και C4ISR, στρατηγικών μεταφορών, ηλεκτρονικού πολέμου κλπ), πέραν της κινεζικής επικράτειας, μετασχηματιζόμενη ουσιαστικά σε μια αποτελεσματική μηχανή προβολής της κινεζικής ισχύος στην Ασία και τον Ειρηνικό Ωκεανό.[9] Αξίζει να σημειωθεί ότι η μείωση του προσωπικού των Κινεζικών Ενόπλων Δυνάμεων κατά 300.000, που ανακοινώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015, αφορούσε σε μεγάλο βαθμό στις χερσαίες δυνάμεις και αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη σημασία τόσο του Κινεζικού Πολεμικού Ναυτικού, όσο και της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας.[10]

Σύμφωνα με την έκδοση του «The Science of Military Strategy», το βιβλίο που εκδόθηκε από την Ακαδημία Στρατιωτικών Επιστημών των Κινεζικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο στόχος του εκσυγχρονισμού της Πολεμικής Αεροπορίας είναι :

«η οικοδόμηση μιας σύγχρονης Πολεμικής Αεροπορίας, ανάλογης της διεθνούς θέση της Κίνας, σχεδιασμένης για να προστατέψει τα συμφέροντα ασφάλειας και ανάπτυξης, και ικανής . . . να πραγματοποιήσει  στρατηγικές αποστολές, έχοντας. . .τόσο επιθετικές όσο και αμυντικές ικανότητες».

 

Σύμφωνα με τους αναλυτές του ινστιτούτου RAND, Michael S. Chase, και Christina Garafola, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, έχει μεταμορφωθεί εντυπωσιακά κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αναδεικνυόμενη ως μια από τις καλύτερες πολεμικές αεροπορίες στον κόσμο. Καθώς συνεχίζει να εκσυγχρονίζεται, εστιάζεται στο να γίνει μια «στρατηγική αεροπορία»[11]. Η ηγεσία της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, θεωρεί ότι αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να παίζει αποφασιστικό ρόλο στην προστασία των Κινεζικών συμφερόντων, θέτοντας σε υπηρεσία σύγχρονα συστήματα που να ταιριάζουν στην θέση της Κίνας ως παγκόσμιας δύναμης, ενώ παράλληλα θα πρέπει να αποκτήσει το θεσμικό κύρος του «στρατηγικού Κλάδου», μια εξαιρετική θεώρηση, καθώς στην Κίνα τον κυρίαρχο αυτό ρόλο τον έχουν παραδοσιακά οι χερσαίες δυνάμεις.[12]

Η αναδιοργάνωση και το αυξημένος κύρος της Πολεμικής Αεροπορίας, υπό τον Xi JinPing

 

Στα τέλη Νοεμβρίου του 2015, στην Διάσκεψη εργασίας της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής για την αναδιοργάνωση των Κινεζικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο πρόεδρος Xi, ως πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Κεντρικής Επιτροπής του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, [13]ανακοίνωσε τις αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις που αφορούσαν και την Κινεζική Πολεμική Αεροπορία. Οι κυριότερες αφορούσαν στην κατάργηση των επτά στρατιωτικών περιοχών (military regions – MRs) και επομένως και στην κατάργηση των επτά αεροπορικών δυνάμεων που ανήκαν σε αυτές (Military Region Air Forces -MRAFs), και στην αντικατάστασή τους από πέντε διοικήσεις θεάτρου επιχειρήσεων (Theatre Commands -TCs) και την υπαγωγή σε αυτές αντίστοιχα, των πέντε αεροπορικών διοικήσεων θεάτρου επιχειρήσεων (Theatre Command Air Forces -TCAFs). Παράλληλα δημιουργήθηκαν νέες αεροπορικές ταξιαρχίες και η Αερομεταφερόμενη Δύναμη της Κινεζική Πολεμικής Αεροπορίας.[14] Γενικά, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, αναδιοργάνωσε και ελάττωσε τα επιτελεία της, ενώ αναβάθμισε αρκετά αεροπορικά συντάγματα και όλα τα αερομεταφερόμενα συντάγματα σε ταξιαρχίες. Επίσης μετονόμασε το 15ο αερομεταφερόμενο Σώμα σε Αερομεταφερόμενο Σώμα του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, το οποίο όμως υπάγεται στην Κινεζική Πολεμική Αεροπορία. Επίσης δημιούργησε νέες αεροπορικές βάσεις.[15]

Στο 19ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, στα τέλη Οκτωβρίου του 2017, ο αριθμός των μελών της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος (Central Military Commission – CMC), μειώθηκε από έντεκα σε επτά. Όσον αφορά στην Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, ήταν γεγονός εξαιρετικής σημασίας το ότι την θέση του αρχαιότερου αντιπροέδρου, κατέλαβε για πρώτη φορά, αξιωματικός προερχόμενος από αυτήν και συγκεκριμένα, ο πτέραρχος Xu Qiliang, 67 ετών, ο οποίος είχε συνεργαστεί κατά την δεκαετία του 1990 με τον Xi, στην επαρχία Fuzhou και χαίρει της εκτίμησής του. Πέραν των προσωπικών σχέσεων, η κατοχή μιας θέσης που μέχρι τώρα, κατείχε αξιωματικός προερχόμενος από τις χερσαίες δυνάμεις, δείχνει την αυξανόμενη επιρροή της πολεμικής αεροπορίας εντός των κινεζικών ενόπλων Δυνάμεων και της σημασίας που της αποδίδεται. [16]

Ο αναβαθμισμένος ρόλος της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, φαίνεται και από την επιλογή της ηγεσίας της Διοίκησης του Κεντρικού Θεάτρου Επιχειρήσεων της Κίνας. Η Διοίκηση αυτή είναι επιφορτισμένη με την άμυνα της Κινεζικής πρωτεύουσας, και αποτελεί την εφεδρεία του Κινεζικού στρατού, η οποία σε περίπτωση πολέμου και εφόσον χρειαστεί θα παρέξει υποστήριξη στις άλλες διοικήσεις. Με βάση το ρόλο της, ο διοικητής αναμενόταν να προέρχεται από τις χερσαίες δυνάμεις. Ωστόσο, ενάντια σε όλες τις προβλέψεις, τον Αύγουστο του 2017, επελέγη ως διοικητής ο Yi Xiaoguang[17], πτέραρχος της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας. Ο Yi, γεννημένος το 1958, είναι χειριστής αεροσκαφών και είχε διατελέσει πρόεδρος της Αεροπορικής Ακαδημίας της Πολεμικής Αεροπορίας. Το 2014 ανέλαβε τα καθήκοντα του υπαρχηγού, του καταργημένου πλέον Γενικού Επιτελείου (General Staff Department -GSD) της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής. Ο πιο πιθανός λόγος για το διορισμό ήταν ότι, ως υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου, ο Yi ήταν κυρίως υπεύθυνος για τις διακλαδικές επιχειρήσεις. Ο διορισμός του αντιπροσωπεύει τη συμμόρφωση με την κατευθυντήρια αρχή του Κινεζικού Στρατού ότι «οι διοικητές κάθε θεάτρου επιχειρήσεων αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις επιχειρήσεις». Σημαίνει επίσης ότι οι Κινεζικές Ένοπλες Δυνάμεις, ετοιμάζονται για την διεξαγωγή διακλαδικών επιχειρήσεων με την Πολεμική Αεροπορία, να διαδραματίζει πολύ ενεργότερο ρόλο στο μέλλον. Εκτός αυτού, υποδιοικητής της Διοίκησης Κεντρικού Θεάτρου Επιχειρήσεων, τοποθετήθηκε ένας ακόμα αξιωματικός της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, ο Li Fengbiao, πρώην διοικητής του 15ου Αερομεταφερόμενου Σώματος, το οποίο υπάγεται στην  Διοίκηση Κεντρικού Θεάτρου Επιχειρήσεων. [18]

Στρατηγικό Δόγμα της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας

Μπορούμε να αναγνωρίσουμε δύο γενικές έννοιες οι οποίες αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους της Κινεζικής στρατηγικής, στο στρατηγικό επίπεδο. Η πρώτη είναι η έννοια της «Ενεργούς Άμυνας». Η «Ενεργός Άμυνα», είναι μια επιχειρησιακή οδηγία προς όλους τους Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων. Σύμφωνα με αυτήν η Κίνα, έχει επιλέξει να αμύνεται σε στρατηγικό επίπεδο και θα προσβάλει τον εχθρό μόνο εάν δεχθεί επίθεση. Ωστόσο, το δόγμα διευκρινίζει απολύτως ότι αυτή η στρατηγικά αμυντική θέση, είναι βιώσιμη και μπορεί να υποστηριχθεί μόνο εφόσον συνδυάζεται με την ικανότητα της άμεσης επίθεσης σε επιχειρησιακό επίπεδο. Επιπλέον, ξεκαθαρίζεται ότι η εχθρική πράξη που θα πυροδοτήσει την στρατιωτική αντίδραση της Κίνας, δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα στρατιωτική, στρατηγικά επιβλαβείς, για τα κινεζικά συμφέροντα πράξεις, στο πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο, μπορούν να προκαλέσουν την στρατιωτική αντίδραση της Κίνας. Σε μια τέτοια περίπτωση ακόμα και αν η Κίνα θα είναι αυτή που θα ανοίξει πρώτη πυρ σε τακτικό επίπεδο, θα θεωρήσει ότι στο στρατηγικό επίπεδο αμύνεται.[19]

Η δεύτερη έννοια είναι του «Τοπικού Πολέμου σε συνθήκες πληροφοριοποίησης». Ενώ η «Ενεργός Άμυνα», παρέχει την βάση για την στρατηγική στάση των Κινεζικών Ενόπλων Δυνάμεων, η ιδέα ενεργείας στο επιχειρησιακό επίπεδο καταγράφεται στο δόγμα του «Τοπικού Πολέμου σε συνθήκες πληροφοριοποίησης – Local War under Conditions of Informatization». Η έννοια αυτή αποτελεί το επίσημο δόγμα των Κινεζικών Ενόπλων Δυνάμεων από το 1993. Σύμφωνα με αυτό, οι μελλοντικοί πόλεμοι θα είναι περιορισμένοι γεωγραφικά, κυρίως στην περιφέρεια της Κίνας, με περιορισμένους Αντικειμενικούς Σκοπούς, περιορισμένη διάρκεια και μέσα και θα διεξάγονται σε συνθήκες «πληροφοριοποίησης», οι οποίες περιγράφονται ως :

«οι συνθήκες κατά τις οποίες οι σύγχρονες στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμοποιούν εξελιγμένα συστήματα Η/Υ, τεχνολογία της πληροφορίας και δίκτυα επικοινωνιών για να αποκτήσουν επιχειρησιακό πλεονέκτημα επί του αντιπάλου».

Επιπρόσθετα, το δόγμα αναφέρεται σε «υψηλής έντασης, με έμφαση στην πληροφορία, μικρής διάρκειας , περιφερειακές συγκρούσεις». Ο εκσυγχρονισμός της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, σχεδιάστηκε με βάση το δόγμα αυτό. [20]

 

Μέγεθος και Δομή

 

Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, αυτή τη στιγμή από πλευράς μεγεθών είναι η μεγαλύτερη πολεμική αεροπορία της Ασίας και η τρίτη μεγαλύτερη στον κόσμο. Ο στόλος της περιλαμβάνει μια ευρεία γκάμα αεροσκαφών, ικανών να εκτελέσουν οιαδήποτε αποστολή. Ωστόσο, παρά το εντυπωσιακό της μέγεθος, μόνο το ένα τρίτο των αεροσκαφών της και περίπου το 20% των μαχητικών της, μπορούν να θεωρηθούν σύγχρονα, αποτιμώμενα με τα δυτικά πρότυπα. Ως εκ τούτου, έχει ξεκινήσει μια φιλόδοξη προσπάθεια να αντικαταστήσει τα παρωχημένα δεύτερης και τρίτης γενιάς μαχητικά αεροσκάφη, τα οποία μη διαθέτοντας σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα, δεν μπορούν να εμπλακούν σε μάχες πέραν του ορίζοντος (Beyond Visual Range – BVR), με σύγχρονα αεροσκάφη τέταρτης και πέμπτης γενιάς[21].

 

Εκτός από τη δύναμη μαχητικών, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, διαθέτει μεταφορικά αεροσκάφη, τα περισσότερα από τα οποία είναι ελικοστροβιλοκινητήρια, (turboprop), μεσαίου μεγέθους. Διαθέτει επίσης αεροσκάφη αναγνώρισης (reconnaissance), ηλεκτρονικού πολέμου (EW) και πληροφοριών (ELINT), ενώ παράλληλα εκσυγχρονίζει τα αεροσκάφη εναέριας προειδοποίησης που διαθέτει (Αirborne Εarly Warning – AEW), σε αεροσκάφη εναέριας προειδοποίησης και ελέγχου (Αirborne Early Warning and Control -AEW&C). Πέραν των αεροσκαφών, διαθέτει το δικό της ολοκληρωμένο σύστημα αεράμυνας (IADS), εξοπλισμένο με πυραυλικά συστήματα (Surface to Air Missiles – SAM). Επίσης διαθέτει ξεχωριστές μονάδες αντιαεροπορικού πυροβολικού (Anti Aircraft Artillery – ΑΑΑ), ειδικές δυνάμεις αλεξιπτωτιστών και επίγειο δίκτυο επιτήρησης (radar).

 

Μαχητικά Αεροσκάφη

 

Ο κλάδος των μαχητικών αεροσκαφών διοικεί το σύνολο της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας και κυριαρχεί στον σχεδιασμό και την λήψη αποφάσεων. Είναι υπεύθυνος για την συντήρηση, την λειτουργία και την εκμετάλλευση των μαχητικών αεροσκαφών συμπεριλαμβανομένων των μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UAV) και των ελικοπτέρων. Τα αεροσκάφη σταθερών πτερύγων διακρίνονται σε έξι τύπους :

 

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ   ΑΠΟΣΤΟΛΗ
J- class J – Jianjiji (Fighter) ΜΑΧΗΤΙΚΑ /ΠΟΛΛΑΠΛΟΎ ΡΌΛΟΥ
JH-class ΜΑΧΗΤΙΚΑ /ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΤΙΚΑ
H-class H – Hongzhaji (Bomber) ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΤΙΚΑ
Q-class Q – Qiangjiji (Attack) ΕΓΓΥΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ
Υ-class Y – Yunshuji (Transport) ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ
JZ-class JZ – Jianjiji Zhenchaji (Reconnaissance Fighter)[22] ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ

 

Ανάλογα με τον τύπο της αποστολής, μια αεροπορική μεραρχία αποτελείται τυπικά από δύο έως τρία συντάγματα, δύναμης 18-24 αεροσκαφών, τα οποία με τη σειρά τους διαιρούνται σε τάγματα (σμηναρχίες) και αυτά σε λόχους (μοίρες). Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, ήδη από το 2011 έχει ξεκινήσει τη δημιουργία τουλάχιστον 14 νέων αεροπορικών ταξιαρχιών, με την αναβάθμιση των υπαρχόντων αεροπορικών συνταγμάτων. Κάθε ταξιαρχία, που διαθέτει περισσότερα από 24 αεροσκάφη, διαθέτει από τρεις έως πέντε σμηναρχίες που με τη σειρά τους διαθέτουν από δύο έως τρείς μοίρες. [23]

Παρ’ όλες όμως τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού της, έως τώρα, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία παραμένει ως επί το πλείστον μια δύναμη μαχητικών αεροσκαφών δεύτερης και τρίτης γενιάς. Η πλειοψηφία του στόλου αποτελείται από αεροσκάφη J-7 και J-8. Βεβαίως τα αεροσκάφη αυτά, αν και ξεπερασμένα σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα, έχουν εκσυγχρονιστεί και διαθέτουν σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα (radar, avionics, flight data recording κλπ), ενώ τα J-8 πρόσφατα απέκτησαν την δυνατότητα εξαπόλυση βλημάτων αέρος – αέρος, αυτόνομης καθοδήγησης radar μέσης εμβέλειας (“fire and forget” medium-range air to-air missile – MRAAM). Τα νεότερα μαχητικά αεροσκάφη πολλαπλών ρόλων περιλαμβάνουν τα J-10, J-11A, J-11Β, Su-27 και το Su-30MKK.

 

H κύρια δύναμη σύγχρονων μαχητικών της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, αποτελείται από διαφορετικές εκδόσεις του ρωσικού μαχητικού 4ης γενιάς Su-27 «Flanker». Τα πρώτα κινεζικά Su-27SK/UBKs αγοράστηκαν κατά την δεκαετία του 1990. Το αεροσκάφος χρησίμευσε ως πρότυπο, για την εγχώρια παραχθείσα παραλλαγή J-11Α. Το J-11A θεωρείται ως ένα αεροσκάφος αεροπορικής υπεροχής τέταρτης γενιάς, είναι εξοπλισμένο με Ηλεκτροοπτικό σύστημα Στοχοποίησης (Electro-Optical Targeting System – EOTS) και μπορεί να φέρει πυραύλους αέρος – αέρος μέσης εμβέλειας, (Medium Range Air to Air Missiles – MRAAMs). Μια παραλλαγή του J-11, το J-11B, εισήλθε σε υπηρεσία το 2007 και φαίνεται ότι αναπτύχθηκε για να χρησιμοποιηθεί σε αποστολές εγγύς αεροπορικής υποστήριξης. Σύμφωνα με αναφορές το ίχνος radar του J-11B φαίνεται εντυπωσιακά μειωμένο σε σχέση με αυτό του J-11. Το διθέσιο Su-30MMK, διαθέτει προηγμένο ραντάρ, ικανότητα εναέριου ανεφοδιασμού, καθώς και ικανότητα μεταφοράς όπλων ακριβείας αέρος –εδάφους. Το Δεκέμβριο του 2016, η Κίνα παρέλαβε τα πρώτα τέσσερα αεροσκάφη Su-35 που παραγγέλθηκαν από τη Ρωσία το 2015. Το Su- 35, με τα προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα ναυτιλίας και σκόπευσης καθώς και το ραντάρ παθητικής ανίχνευσης, θα επαυξήσει τις δυνατότητες τόσο στον τομέα της εναέριας μάχης όσο και στον τομέα των αποστολών κρούσης. Επιπλέον, η εμβέλεια του αεροσκάφους (περίπου 2.800 μίλια και 2.800 μίλια με δεξαμενές καυσίμων) θα ενισχύσει την ικανότητα της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, να διεξάγει επιχειρήσεις στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και στον Δυτικό Ειρηνικό. Η Κίνα συνολικά θα παραλάβει 24 Su-35s μέχρι το τέλος του 2018.

Όσον αφορά στα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη, κινεζικής σχεδίασης και κατασκευής, το πρώτο χρονολογικά είναι το J-10, μονοθέσιο μονοκινητήριο μαχητικό, πολλαπλών ρόλων τέταρτης γενιάς, που τέθηκε σε υπηρεσία το 2003 και παράγεται στην αεροπορική βιομηχανία Chengdu (Chengdu Aircraft Industry Corporation)[24]. Το J-10[25] διαθέτει 11 σταθμούς ανάρτησης όπλων και μπορεί να φέρει ατρακτίδιο πλοήγησης και στοχοποίησης. Παράλληλα, μπορεί να ανεφοδιαστεί στον αέρα, επεκτείνοντας έτσι την ακτίνα δράσης του πέραν της πρώτης αλυσίδας νήσων. Μια αναβαθμισμένη έκδοση του J-10-του J-10B σύμφωνα με πληροφορίες διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα στόχευσης (EOTS), επιτρέποντας στους πιλότους να εντοπίζουν και να στοχοποιούν τα  εχθρικά αεροσκάφη χωρίς να χρησιμοποιούν τα ραντάρ τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, η σχεδίαση του αεροσκάφους παρουσιάζει πολλές ομοιότητες, με το ισραηλινής σχεδίασης πρωτότυπο αεροσκάφος Lavi, το οποίο όμως δεν μπήκε ποτέ σε παραγωγή[26].

Τα πλέον σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη stealth, εγχώριας κατασκευής είναι τα 5ης γενιάς J-31 και J-20. To πρωτότυπο του J-31, το οποίο αναπτύσσεται από την Shenyang Aircraft Corporation, πέταξε τον Δεκέμβριο του 2016. Χαρακτηρίζεται ως μεσαίο μαχητικό, προσαρμοσμένο στις αποστολές αεροπορικής υπεροχής. Πιθανόν στο μέλλον να χρησιμοποιηθεί και ως ναυτικό μαχητικό, και να επιχειρεί από τα κινεζικά αεροπλανοφόρα. Η Κίνα μπορεί επίσης να προσφέρει το J-31 για πώληση σε ξένους πελάτες για να ανταγωνιστεί το αμερικανικό F-35. Σύμφωνα με το υπουργείο άμυνας των ΗΠΑ, το J-31 θα χαρακτηρίζεται από “υψηλή ευελιξία, χαμηλή παρατηρησιμότητα και εσωτερικές αποθήκες οπλισμού. . . . [καθώς και] σύγχρονα ηλεκτρονικά και αισθητήρες που προσφέρουν πιο έγκαιρη κατανόηση της κατάστασης για επιχειρήσεις σε δικτυοκεντρικά περιβάλλοντα μάχης. Θα διαθέτει επίσης ραντάρ με προηγμένες δυνατότητες παρακολούθησης και στόχευσης, προστασία έναντι των ηλεκτρονικών αντιμέτρων του εχθρού και ολοκληρωμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου. Το J-αναμένεται να εισέλθει σε υπηρεσία το 2018. [27]

Το J-20, το οποίο αναπτύσσεται από την  Chengdu Aircraft Industry Corporation, είναι βαρύ μαχητικό παρόμοιο με το αμερικανικό F-22. Το J-20, ενσωματώνει πολλά προηγμένα χαρακτηριστικά, όπως “υψηλή ευελιξία, δυνατότητα υπερηχητικής πτήσης χωρίς την χρήση μετάκαυσης, ψηφιακό σύστημα σκόπευσης επί της κάσκας, χαμηλή παρατηρησιμότητα και προηγμένους αισθητήρες. Το J-20 έκανε την πρώτη του πτήση το 2011. Τον Σεπτέμβριο του 2017, ένας εκπρόσωπος του Κινεζικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας επιβεβαίωσε ότι το J-20 έχει τεθεί επίσημα σε υπηρεσία. Το J-20 αναμένεται να είναι παρόμοιο με το J-31 από την άποψη των δυνατοτήτων και του ρόλου του στις αεροπορικές επιχειρήσεις.[28]

 

Αεροσκάφη Εγγύς Αεροπορικής Υποστήριξης

Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, διαθέτει ένα μόνο αεροσκάφος με αποκλειστικό ρόλο την εγγύς αεροπορική υποστήριξη το Q-5, δεύτερης γενιάς αεροσκάφος με μονοθέσια και διθέσια έκδοση, μια εγχώρια παραλλαγή του ρωσικού MiG-19. Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία τα τελευταία χρόνια έχει αναβαθμίσει το Q-5, προσθέτοντας την ικανότητα μεταφοράς και χρήσης βομβών ακριβείας καθοδηγούμενων με Laser. Το Q-5 παράγεται σε περιορισμένους αριθμούς για εθνική χρήση και εξαγωγή. Ωστόσο, με την ανάπτυξη των αεροσκαφών πολλαπλών ρόλων τέταρτης γενιάς J-10B, J-11B και την αγορά των Su-30MMK, ο αριθμός των αεροσκαφών τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αποστολές εγγύς αεροπορικής υποστήριξης, τα τελευταία χρόνια, αυξήθηκε τόσο σε απόλυτους όσο και σε σχετικούς αριθμούς[29].

 

Πύραυλοι αέρος – αέρος και αέρος – εδάφους

 

Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία δεν εκσυγχρονίζει μόνο τα πολεμικά της αεροσκάφη, αλλά και τα αερομεταφερόμενα όπλα της[30], αυξάνοντας την αποτελεσματικότητά τους. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο κοινότερα χρησιμοποιούμενος πύραυλος αέρος – αέρος (Air to Air Missiles -AAM) ήταν ο PL-2, υπέρυθρης καθοδήγησης μικρής εμβέλειας . Σήμερα το οπλοστάσιο της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας διαθέτει AAM καθοδηγούμενους από ραντάρ, μικρής και μεσαίας εμβέλειας, με ικανότητας αυτόνομης καθοδήγησης προς τον στόχο. Οι πύραυλοι αυτοί μπορούν να εκτοξευθούν, από ένα μεγάλος εύρος γωνιών σε σχέση με τον στόχο και όχι μόνο από ένα στενό κώνο στο οπίσθιο ημισφαίριο. Ήδη η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιεί AAMs, όπως ο PL-10, ο οποίος διαθέτει υπέρυθρη καθοδήγηση και σύστημα ελέγχου ώσης. Ένας άλλος AAM σε εξέλιξη, ο PL-15[31], θα διαθέτει ενεργή καθοδήγηση ραντάρ. Οι νέοι AAM θα μπορούν να εγκλωβίζουν στόχους σε ένα μεγάλο εύρος γωνιών, έως και 90 μοιρών από την διεύθυνση πτήσης, αυξάνοντας σημαντικά την τακτική αποτελεσματικότητα των αεροσκαφών που θα τους φέρουν. Επίσης, πληροφορίες αναφέρουν ότι η Κίνα αναπτύσσει ένα νέο υπερ-υπερηχητικό πύραυλο αέρος – αέρος (Very-Long-Range Air-to-Air Missile-VLRAAM), και παρότι δεν υπάρχουν επαρκή τεχνικά στοιχεία, φαίνεται ότι μπορεί να διαθέτει εμβέλεια, πολύ μεγαλύτερη των μέχρι τώρα χρησιμοποιούμενων, η οποία μπορεί και να αγγίζει τα 400 χιλιόμετρα[32]. Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία σημειώνει επίσης πρόοδο στην ανάπτυξη πυραύλων αέρος-εδάφους (ASM). Οι ASM που υπάρχουν ήδη στο οπλοστάσιο της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας περιλαμβάνουν την κατηγορία Hellfire AR-1 και το HN-1, ένα πύραυλο πλεύσης μεγάλης εμβέλειας (Long Range Cruise Missile – LRCM) παρόμοιο με τον Tomahawk των ΗΠΑ. Το αεροσκάφος H-6K μπορεί να φέρει έξι παρόμοιους πυραύλους. Επιπλέον, αναπτύσσεται ένας νέος πύραυλος ASM που ονομάζεται CM-400AKG, στην κατηγορία των υπερ-υπερηχητικών όπλων[33] . Αυτές οι δυνατότητες καθιστούν ιδιαίτερη την άμυνα κρισίμων αεροπορικών βάσεων και στρατιωτικών υποδομών των ΗΠΑ και των συμμάχους τους, στην περιοχή του Δυτικού Ειρηνικού.

Μαχητικά Αεροσκάφη σε Ρόλο Δ/Β

Το μόνο αεροσκάφος το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο σε αποστολές αναχαίτισης όσο και σε αποστολές εγγύς αεροπορικής υποστήριξης, είναι το εγχώριας παραγωγής και σχεδίασης JH-7. Χρησιμοποιήθηκε αρχικά από το Κινεζικό Πολεμικό Ναυτικό (PLA Naval Aviation ) και το 2004 αποκτήθηκε και από την Κινεζική Πολεμική Αεροπορία. Το JH-7A, μπορεί να μεταφέρει ατρακτίδιο ηλεκτρονικών αντιμέτρων και πιθανόν να χρησιμοποιείται ως αεροσκάφος ηλεκτρονικής υποστήριξης, σε αποστολές παρεμβολής εχθρικών συστημάτων. Σύμφωνα με πληροφορίες μπορεί να φέρει τον ρωσικό πύραυλο κατά radar Kh-31P/KR-1, (Anti-Radiation Missile – ARM), σε επιχειρήσεις καταστολής της εχθρικής αεράμυνας (SEAD). Το JH-7 μπορεί επίσης να φέρει MRAAM και ποικιλία όπλων αέρος – εδάφους, που το καθιστά ικανό να αναλάβει αποστολές βομβαρδισμού θαλασσίων και χερσαίων στόχων.

Βομβαρδιστικά αεροσκάφη

Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία από το 1985, μείωσε κατά εκατοντάδες των αριθμό των στρατηγικών αεροσκαφών. Το μόνο βομβαρδιστικό αεροσκάφος που έχει μείνει στην δύναμη της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας είναι το H-6. Το αεροσκάφος παράγεται από την Xi’an Aircraft Industry Corporation[34], με βάση, το σοβιετικής σχεδίασης αεροσκάφος, της δεκαετίας του 1950, Tu-16. Ωστόσο, αυτή η μείωση έχει συνοδευτεί από τον εκσυγχρονισμό του H-6, όσο και των όπλων που μπορεί να μεταφέρει. Το H-6, έχει αποκτήσει την ικανότητα εκτόξευσης όπλων ακριβείας (PGMs), καθώς και πυραύλων πλεύσης, επιτρέποντας την προσβολή στόχων από μεγάλη απόσταση αποφεύγοντας την εχθρική αεράμυνα. Αυτή η έκδοση αναφέρεται ως H-6K και μπορεί να μεταφέρει μέχρι έξι πύραυλους πλεύσης με συμβατική ή πυρηνική γόμωση,[35] (Land Attack Cruise Missile – LACM), καθώς και βόμβες καθοδηγούμενες είτε δορυφορικά, είτε με laser[36]. Το αεροσκάφος διαθέτει ψηφιακό πιλοτήριο (glass-enclosed cockpit ), με πέντε οθόνες πολλαπλών λειτουργιών καθώς και αισθητήρες θερμικής απεικόνισης. Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία έχει μετατρέψει κάποια H-6s σε αεροσκάφη εναερίου ανεφοδιασμού, H-6U). Το 2015, μια νέα έκδοση, το H6-Ks πέταξε άνωθεν του δυτικού Ειρηνικού Ωκεανού για πρώτη φορά[37], πιθανώς για να επιδειχτεί η μεγάλη του εμβέλεια. Παράλληλα, μια νέα έκδοση ηλεκτρονικού πολέμου του αεροσκάφους έχει αναπτυχθεί και επιχειρεί στην Νότια Κινεζική θάλασσα.[38] Σύμφωνα με πληροφορίες, η Κίνα αναπτύσσει και νέο στρατηγικό βομβαρδιστικό αεροσκάφος, παρόμοιο του αμερικανικού B-1B ή του B-2[39], και του ρωσικού TU-160[40], από την σχεδίαση του οποίου, πιθανώς να χρησιμοποιηθούν στοιχεία. Το αεροσκάφος αναφέρεται με το χαρακτηριστικό H-20, και σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές θα διαθέτει εμβέλεια της τάξης των 5000 χιλιομέτρων και μεταφορική ικανότητα 25 έως 30 τόνων.[41]

Μεταφορικά Αεροσκάφη

Οι αεροπορικές μεταφορές θεωρούνται ως το αδύνατο σημείο της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς διαθέτει περιορισμένο αριθμό βαριών μεταφορικών αεροσκαφών, ικανών να επιχειρούν σε μακρινές αποστάσεις[42]. Το κύριο μεταφορικό αεροσκάφος είναι το ρωσικό IL-76, ικανό για στρατηγικές αερομεταφορές. Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία κατάφερε να αναπτύξει τέσσερα από αυτά τα αεροσκάφη στη Λιβύη το 2011 για να πραγματοποιήσει επιχείρηση μεταφοράς των Κινέζων υπηκόων που κινδύνευαν[43]. Το 2014, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποίησε επίσης τα IL-76s στην αναζήτηση της πτήσης MH370, της Malaysian Airlines που χάθηκε καθώς και για την υποστήριξη των επιχειρήσεων HA / DR μετά τον σεισμό του Νεπάλ το 2015. Ωστόσο αυτές οι επιχειρήσεις ήταν όλες σχετικά μικρής κλίμακας και η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία αναγνωρίζει την ανάγκη να βελτιωθεί η ικανότητα της στρατηγικής αερομεταφοράς. Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία είναι σε καλύτερη κατάσταση στον τομέα των μέσων μεταφορικών αεροσκαφών. Ο πυρήνας της μεταφορικής της δύναμης είναι το αεροσκάφος Y-8, το οποίο είναι ένα εγχώριο αντίγραφο, του ρωσικής σχεδίασης στροβιλοελικοφόρου An-12. Διαθέτει επίσης ικανό αριθμό αεροσκαφών Y-9, τα οποία έχουν μέγιστο ωφέλιμο φορτίο 20 τόνων. [44] Για να αποκτήσει την ικανότητα στρατηγικής αερομεταφοράς, η Κίνα τα τελευταία αρκετά χρόνια έχει αναπτύξει ένα εγχώριο βαρύ μεταφορικό το Y-20 το οποίο σχεδιάστηκε από την Xi’an Aircraft Industry (Group)[45]. Το Y-20 έκανε την πρώτη του πτήση το 2013 και εισήλθε σε υπηρεσία το 2016[46]. Εάν το αεροσκάφος αποδειχθεί επιτυχημένο, μπορεί να αποτελέσει τη βάση και για την παραγωγή άλλων εκδόσεων σε ρόλους εναερίου ανεφοδιασμού, αναγνώρισης και AEW & C. Σύμφωνα με πληροφορίες , διαθέτει μέγιστο βάρος απογείωσης 200 τόνων. Η εμβέλειά του με πλήρη φόρτο εκτιμάται στα 4500 χιλιόμετρα, ενώ μπορεί να μεταφέρει φορτία 40 τόνων σε αποστάσεις μέχρι και 8000 χιλιομέτρων[47]. Επίσης το 2016, η κρατική εταιρία, «Airspace Industry Corporation of China», συμφώνησε με τη Ουκρανική εταιρία, «Antonov State Company», την επανέναρξη της παραγωγής του μεγαλυτέρου στρατηγικού μεταφορικού αεροσκάφους, σοβιετικής σχεδίασης και κατασκευής, του An–225 . Το An-225 έχει μεταφορική ικανότητα 280 τόνων, ενώ οι πρώτες πτητικές δοκιμές αναμένονονται το 2019. [48]Παράλληλα, τον Δεκέμβριο του 2017, πέταξε το πρωτότυπο του εγχώριας κατασκευής αμφίβιου αεροσκάφους AG600 Kunlong[49], το οποίο διαθέτει τέσσερις στροβιλοελικοφόρους (turboprop), κινητήρες, εκπέτασμα 38.8 μέτρων, εμβέλεια 4.500 χιλιομέτρων και μεταφορική ικανότητα 50 ανδρών. Εκτιμάται ότι το εν λόγω αεροσκάφος είναι ιδανικό για τις συνθήκες της Νότιας Κινέζικης Θάλασσας και ιδιαίτερα για τον ανεφοδιασμό των κινεζικών τεχνητών νησιών στην περιοχή[50].

 

Σύγχρονα συστήματα Εναέριας Εγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (Airborne Early Warning and Control – AEW & C)

 

Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία επιδιώκει να αποκτήσει σύγχρονα εναέρια συστήματα Πληροφοριών, Επιτήρησης και Αναγνώρισης (Inteligence, Surveillance and Reconnaissance – ISR). Το τετρακινητήριο στροβιλοελικοφόρο αεροσκάφος, KJ-500-Y-9 που παράγεται στο εργοστάσιο Shaanxi Aircraft Corporation – μετασκευάστηκε για την εκτέλεση αποστολών AEW & C. Το Y-9, το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην παρέλαση στις 3 Σεπτεμβρίου του 2015, διαθέτει ένα ραντάρ διάταξης φάσης (Phased Array), ικανό να εντοπίζει 60 έως 100 στόχους ταυτόχρονα σε απόσταση 470 χιλιόμετρων. Επίσης χρησιμοποιεί το αεροσκάφη KJ-2000 MAINRING, KJ-200 MOTH, ειδικές εκδόσεις του αεροσκάφους Il-76, τα οποία μπορούν να παρέξουν πληροφορίες εναέριας μάχης και να υποστηρίξει αμυντικές και επιθετικές επιχειρήσεις. Περαιτέρω πρόοδος σε αυτόν τον τομέα, σίγουρα θα υπάρξει, δεδομένης της έμφασης της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας στον πληροφοριακό πόλεμο (informatized warfare). [51]

Αεροσκάφη Αναγνώρισης – UAVs

Για αποστολές αεροπορικής αναγνώρισης, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει λίγα εξειδικευμένα αεροσκάφη αναγνώρισης, τροποποιημένες εκδόσεις του J-8, τις J-8FR και JZ-8F, των οποίων ο στόλος διαρκώς μειώνεται πιθανώς λόγω της αυξανόμενης εξάρτησης από τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Είναι επίσης πιθανή, η ανάπτυξη μιας έκδοσης αεροπορικής αναγνώρισης του αεροσκάφους JH-7.

Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία επενδύει σε μεγάλο βαθμό σε τεχνολογίες UAV για την εκτέλεση αποστολών ISR αλλά και πολεμικών αποστολών. Το 2014, παρουσιάστηκε το GJ-1, το οποίο μπορεί να φέρει όπλα ακριβείας (Precision Guided Munitions – PGMs). Πέραν των ανωτέρω δυνατοτήτων η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, αναπτύσσει νέα μοντέλα με χαρακτηριστικά stealth προκειμένου να διεισδύουν στον εναέριο χώρο του αντιπάλου, απαρατήρητα από την εχθρική αεράμυνα. Το AVIC 601-S (Lijian, ή “Sharp Sword”), συνδυάζει αυτές τις δυνατότητες και αναφέρεται ότι έχει ικανότητες παρόμοιες με εκείνες των X-47B και του nEUROn. [52] Παράλληλα, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία επιδιώκει την ανάπτυξη ενός UAV μεγάλου υψομέτρου και μακράς εμβέλειας (High Altitude and Long Endurance -HALE), του Shendiao (“Divine Eagle”) το οποίο, τουλάχιστον θεωρητικά, θα διαθέτει παρόμοιες δυνατότητες με το αμερικανικό US RQ-4B Global Hawk. Έχει ωστόσο αναπτύξει τα συστήματα μεγάλου υψομέτρου WZ-5 Chang Hong και Chang Kong 1, καθώς και το σύστημα μεγάλης εμβέλειας BZK-005[53].

Μετά την πρώτη πτήση του οπλισμένου μη επανδρωμένου αεροχήματος Wing Loong II UAV, η Κίνα δήλωσε ότι έχει εξασφαλίσει διεθνές συμβόλαιο, με μη κατονομαζόμενο αγοραστή. Η αγορά σύμφωνα με το Xinhua News είναι η μεγαλύτερη αγορά UAV από το εξωτερικό στην ιστορία των κινεζικών στρατιωτικών εξαγωγών στον τομέα των UAV. Το Wing Loong II αποτελεί μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα αναγνώρισης και προσβολής στόχων, μέσου υψομέτρου και μεγάλης εμβέλειας, αεροχήματος (medium-altitude long-endurance MALE), παρόμοια με το Αμερικανικό Predator MQ-1. Σύμφωνα με κινεζικά μέσα ενημέρωσης, η τελευταία έκδοση του CH-5, Caihong ή Rainbow, ενός UCAV MALE, είναι έτοιμη για μαζική παραγωγή και πώληση σε διεθνείς αγοραστές. Το εν λόγω όχημα πρόκειται να ανταγωνιστεί το αμερικανικό MQ-9 Reaper, αν και υστερεί σε σχέση με αυτό σε τομείς όπως η ταχύτητα και η επιχειρησιακή οροφή, λόγω των υποδεέστερων κινητήρων.

Ελικόπτερα

Πριν από το 1986, η πλειοψηφία των ελικόπτερων των Ενόπλων Δυνάμεων, ανήκε στην Κινεζική Πολεμική Αεροπορία και τη Ναυτική Αεροπορία. Το 1986, το Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων, (General Staff Department – GSD), δημιούργησε το Γραφείο Αεροπορίας του Στρατού και ξεχωριστό όπλο την Αεροπορία Στρατού (Army Aviation Branch), στην οποία και μεταβίβασε σχεδόν όλα τα ελικόπτερα της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας. Το 2005, όμως, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία δημιούργησε ένα ανεξάρτητο σμήνος ελικοπτέρων, το οποίο τέθηκε υπό την διοίκηση του 15ο Αερομεταφερόμενο Σώματος, που χρησιμοποιεί διάφορους τύπους ελικόπτερων, όπως τα Z-8, Z-9 και τα ρωσικά Mi-17 και το οποίο σταδιακά εξελίχθηκε σε σύνταγμα το 2012. Διαθέτει επίσης και άλλα ελικόπτερα ενταγμένα σε διάφορες μονάδες.

Αεράμυνα – Πυραυλικά Συστήματα

Ο Κλάδος αεράμυνας της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας είναι επιφορτισμένος με την υπεράσπιση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων καθώς και κρίσιμων πολιτικών υποδομών της χώρας κατά τη διάρκεια ενός πολέμου. Διαθέτει μια σειρά συστημάτων, μερικά από τα οποία είναι κινεζικής σχεδίασης και κατασκευής και μερικά έχουν αγοραστεί από τη Ρωσία. Στα κινεζικά ανήκουν το σύστημα HQ-9, με πυραύλους μέσης προς μεγάλης εμβέλειας με ενεργή καθοδήγηση ραντάρ. Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, αναπτύσσει επίσης το πιο προηγμένο σύστημα, HQ-12, το οποίο θα μπορεί να προσβάλει ιπτάμενους στόχους υψηλής αξίας, όπως αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης, επιτήρησης/αναγνώρισης και ανεφοδιασμού σε μεγάλες αποστάσεις. Η Κίνα ενδέχεται να χρησιμοποιήσει το υπό ανάπτυξη σύστημα HQ-19, ως βάση της μελλοντικής της πυραυλικής αεράμυνας. Διαθέτει επίσης τα ρωσικής κατασκευής συστήματα SA-20 / S-300, με εμβέλεια 200 χιλιομέτρων. Αυτά τα συστήματα είναι αυτοκινούμενα και ως εκ τούτου προσφέρουν βελτιωμένη δυνατότητα επιβίωσης σε σχέση με προηγούμενα μοντέλα SAM μεγάλης εμβέλειας. Πρόσφατα ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα για την αγορά έξι συστοιχιών του συστήματος S-400. Το σύστημα έχει εμβέλεια 400 χιλιομέτρων και αναφέρεται ότι έχει την ικανότητα ενεργής καθοδήγησης, παρακολούθησης του στόχου μέσω του πυραύλου και νέα ραντάρ καθοδήγησης ημισφαιρικής διάταξης φάσης (hemispheric Phased Array).[54]

 

Συστήματα Αντιαεροπορικού Πυροβολικού (Anti Aircraft Artillery – ΑΑΑ)

Το αντιαεροπορικό πυροβολικό αποτέλεσε αρχικά τον πυρήνα της Κινεζικής αεράμυνας με την ίδρυση το 1949, της Δύναμης Αντιαεροπορικής Άμυνας της Κίνας, (PLA Air Defense Force), ως ξεχωριστού Κλάδου των Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος τελικά συγχωνεύτηκε με την Κινεζική Πολεμική Αεροπορία το 1957. Παρότι παλαιότερα, υπήρχαν ανεξάρτητες μονάδες ΑΑΑ, οι οποίες λειτουργούσαν αυτόνομα, πλέον φαίνεται ότι η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, εντάσσει όλα τα συστήματα σε ενιαίες μονάδες αεράμυνας (SAM –AAA).[55]

15ο Σώμα Αλεξιπτωτιστών

 

Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει το δικό της σώμα αλεξιπτωτιστών, και είναι υπεύθυνη όχι μόνο για την μεταφορά και την ρίψη τους, αλλά και για την εκπαίδευσή τους. Το Κινεζικό δόγμα επιχειρήσεων δίνει έμφαση στη χρήση των αερομεταφερόμενων δυνάμεων, και την ανάπτυξή τους, πίσω από εχθρικές γραμμές για την διεξαγωγή επιχειρήσεων δολιοφθοράς και κατάληψης αεροδρόμιων και άλλων κρίσιμων υποδομών, μαζί με τις μονάδες ειδικών επιχειρήσεων του Κινεζικού Στρατού. Διαθέτει έξι αερομεταφερόμενες ταξιαρχίες, ένα σύνταγμα ελικοπτέρων, μια ειδική επιχειρησιακή δύναμη επίπεδου ταξιαρχίας και μια ταξιαρχία υποστήριξης.[56]

Εκπαίδευση

Τα τέσσερα σημαντικά είδη εκπαίδευσης

Ανταποκρινόμενη στις απαιτήσεις μιας σύγχρονης πολεμικής αεροπορίας, προβολή ισχύος, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, έχει αναμορφώσει το σύστημα εκπαίδευσης και εστιάζει, στην ανάπτυξη εκείνων των ικανοτήτων, που απαιτείται να διαθέτει, για την εκπλήρωση του στρατηγικού ρόλου που της έχει ανατεθεί. Οι ικανότητες αυτές αφορούν τέσσερα διακριτά είδη αεροπορικών αποστολών (Four Major Brands)[57], για τις οποίες έχουν αναπτυχθεί τέσσερις διαφορετικές αεροπορικές ασκήσεις μεγάλης κλίμακας[58]. Το υπάρχον σύστημα περιγράφηκε για πρώτη φορά, από τον πολιτικό κομισάριο της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, Tian Xiusi, σε ομιλία του τον Ιούνιο του 2014, και αφορά στην εκπαίδευση για τέσσερις κύριες αποστολές : τον πόλεμο μεταξύ συστημάτων (system-of-systems confrontation), την διείσδυση και επίθεση (penetration and assault – strike), την αεροπορική μάχη (air combat) και την εκπαίδευση των πυραυλικών δυνάμεων (missile forces). Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, μετασχημάτισε σε ρεαλιστική εκπαίδευση την κύρια ιδέα, δημιουργώντας τέσσερις αεροπορικές ασκήσεις, καθεμιά επικεντρωμένη στην εκπαίδευση σε συγκεκριμένη αεροπορική αποστολή. Συγκεκριμένα, δημιούργησε τις ασκήσεις «Red Sword[59] – Κόκκινο Ξίφος», «Golden Dart[60] – Χρυσό Βέλος», «Golden Helmet – Χρυσό Κράνος»[61], και την «Blue Shield – Μπλέ Ασπίδα».

Η εκπαίδευση στον πόλεμο μεταξύ συστημάτων γίνεται στην άσκηση «Red Sword», η οποία διεξάγεται από το 2005 και αφορά σενάρια «συγκρούσεων συστημάτων» που «περιλαμβάνουν πολυήμερες μεγάλης κλίμακας ενέργειες, με την συμμετοχή όλων των κλάδων της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας». Η εκπαίδευση στην διείσδυση και επίθεση και στην εκτέλεση επιχειρήσεων εγγύς αεροπορικής υποστήριξης διεξάγεται στην άσκηση «Golden Dart», η οποία διεξάγεται από το 2014 και αφορά μονάδες σε ρόλο αεροπορικής κρούσης. Πρώιμες μορφές της άσκησης διεξήχθησαν για πρώτη φορά το 2008. Η εκπαίδευση στην εναέρια μάχη διεξάγεται στην άσκηση «Golden Helmet»[62], η οποία διεξάγεται από το 2011 και επικεντρώνεται στις επιχειρήσεις απόκτησης αεροπορικής υπεροχής, με την συμμετοχή όλων των κύριων τύπων αεροσκαφών. Η εκπαίδευση των πυραυλικών δυνάμεων διεξάγεται στην άσκηση «Blue Shield», η οποία διεξάγεται από το 2013.[63]

Εκπαίδευση Πτήσεων σε θαλάσσιο Περιβάλλον των Δοκίμων

Πέραν της εκπαίδευσης των μάχιμων μονάδων, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία έχει καταρτίσει επίσης και πρόγραμμα εκπαίδευσης των δοκίμων πιλότων της, στην Κινεζική Πολεμική Αεροπορική Ακαδημία, ενσωματώνοντας πτήσεις άνωθεν της θαλάσσης. Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησε θαλάσσια πτητική εκπαίδευση για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2014, χρησιμοποιώντας αεροσκάφη J-8. Οι εκπαιδευόμενοι ασκήθηκαν στα αντικείμενα της «πτήσης σε σχηματισμό, σε εξαιρετικά χαμηλό ύψος άνωθεν θαλάσσης και σε επιχειρήσεις έρευνας και αποκάλυψης». Η μελλοντική εκπαίδευση θα περιλαμβάνει «ασκήσεις αερομαχίας και ναυτιλίας». Τον Μάιο του 2015, η ακαδημία διεξήγαγε την πρώτη εκπαίδευση με πυρά στη θάλασσα, η οποία την έφερε “πιο κοντά στις  [μάχιμες] μονάδες” και βελτιώθηκε η εκπαίδευση για την “πραγματική μάχη”. Η εκπαίδευση επίσης περιελάμβανε θέματα όπως η επίπτωση του καιρού στη θάλασσα και στις προσβολές ακριβείας και αποστολές έρευνας και διάσωσης. Η ακαδημία δημιούργησε επίσης εγχειρίδια για τους μαθητές, όπως «Teaching Materials for Comprehensive Over Water Training with Trainer Aircraft», «Syllabus for Comprehensive Over Water Training with Trainer Aircraft», «Practical Handbook on Maritime Live-Fire Training with Trainer Aircraft», και «Safety Checklist for Maritime Live-Fire Training».[64]Άλλα προγράμματα εκπαίδευσης υποστηρίζουν επίσης την αποστολή της προβολής ισχύος σε μεγάλες αποστάσεις. Τον Απρίλιο του 2016, η Αεροπορική Ακαδημία του Harbin, η οποία εκπαιδεύει τους πιλότους βομβαρδιστικών αεροπλάνων της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, ξεκίνησε να χρησιμοποιεί αεροσκάφη που είχαν πρόσφατα αποσυρθεί από την ενεργό υπηρεσία για να εκπαιδεύσει τους σπουδαστές της, για πρώτη φορά μετά από εννέα χρόνια. Σύμφωνα με δήλωση της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, αυτό θα «συντομεύσει σημαντικά τον χρόνο που απαιτείται για την εκπαίδευση των πληρωμάτων των βομβαρδιστικών και θα ενισχύσει σημαντικά την προσπάθεια ανάπτυξης της δύναμης των βομβαρδιστικών».[65]

 

ΕΤΟΣ ΑΣΚΗΣΗ

(Τοποθεσία Ανάπτυξης)

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΣΑ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ PLAAF
2007 Peace Mission (Russia) Kazakhstan, Kyrgyzstan, Russia, Tajikistan, Uzbekistan 8x JH-7s (NJ MRAF 28th Air Division), 6x Il-76s (GZ MRAF
2010 Anatolian Eagle (Turkey) Turkey 4x Su-27s/J-11s, one Il-76 (GZ MRAF)
2011 Shaheen I (Pakistan) Pakistan Su-27s
2013 ADMM-Plus HADR/MM Ex (Brunei)a N/A 1 IL-76
2013 Peace Mission (Russia) Russia 5x JH-7As (SY MRAF), 2x Il-76s (GZ MRAF)
2014 Shaheen III (Pakistan) Pakistan J-10s, J-7s
2015 Peace and Friendship (Malaysia) Malaysia Τέσσερα μεταφορικά αφη εκ των οποίων ένα τουλάχιστον Il-76 (GZ MRAF) και ένα Y-8C
2015 Falcon Strike (Thailand) Thailand 6x J-11As; 180 Chinese officers and pilots
2016 Shaheen V (Pakistan) Pakistan Άγνωστο
2016 AM-HEx (Thailand)b Thailand, Russia PLAAF General Hospital personnel
a ADMM-Plus HADR/MM Ex = ASEAN Defense Ministers’ Meeting (ADMM)-Plus HA/DR and Military Medicine Exercise.

b AM-HEx = ADMM-Plus Military Medicine–HA/DR Joint Exercise

Οι επτά παλαιές Στρατιωτικές Αεροπορικές Δυνάμεις Περιοχής (Military Region Air Forces – MRAFs) αναδιαρθρώθηκαν σε πέντε  Αεροπορικές Δυνάμεις Διοίκησης Θεάτρου (Theater Command Air Forces – TCAFs) κατά το 2016.[66]

 

Συμμετοχή στην Τουρκική Άσκηση «Anatolian Eagle»

Θα αναφερθούμε ιδιαίτερα σε μια άσκηση με ελληνικό ενδιαφέρον, στην οποία συμμετείχε η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία κατά το 2007. Συγκεκριμένα, τέσσερα αεροσκάφη Su-27s και τουλάχιστον ένα IL-76 μετέβησαν από το Xinjiang στην Τουρκία, στην αεροπορική βάση του Ικονίου (KONYA), για να συμμετάσχουν στην άσκηση «Anatolian Eagle»[67]. Ήταν η πρώτη φορά που η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, συμμετείχε σε εκπαίδευση οργανωμένη από ένα μέλος του ΝΑΤΟ, και η Τουρκία πιθανόν για να κατευνάσει την ανησυχία των ΗΠΑ, χρησιμοποίησε αεροσκάφη F-4 και όχι F-16 κατά τη διάρκεια της άσκησης. Για να καλύψουν τα 3.500 χιλιόμετρα της πτήσης στην Τουρκία, τα αεροσκάφη φέρεται να ανεφοδιάστηκαν στο Πακιστάν κατά την μετάβαση και στο Ιράν στη επιστροφή. Η κάλυψη των κινεζικών μέσων μαζικής ενημέρωσης ήταν περιορισμένη, αλλά τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι συμμετέχοντες εξασκήθηκαν στην κλειστή αερομαχία. Λίγο μετά την ολοκλήρωση της άσκησης, ο πρωθυπουργός Wen Jiabao ταξίδεψε στην Άγκυρα, στην πρώτη επίσκεψη κινέζου πρωθυπουργού στην Τουρκία μετά από οκτώ χρόνια. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, οι χώρες ανακοίνωσαν μια «στρατηγική εταιρική σχέση» μεταξύ Κίνας και Τουρκίας καθώς και έθεσαν ως στόχο την διεύρυνση του διμερούς εμπορίου στα 50 δισ. δολάρια μέχρι το 2015 και 100 δισ. δολάρια έως το 2020.[68]

Αποστολές

Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, ανταποκρινόμενη στις απαιτήσεις τόσο της πολιτικής όσο και της φυσικής της ηγεσίας, άρχισε να σχεδιάζει και να εκτελεί όλο και πολυπλοκότερες και μεγαλύτερης εμβέλειας αεροπορικές αποστολές άνωθεν της θαλάσσης. Τον Μάρτιο του 2015, τα στρατηγικά βομβαρδιστικά αεροσκάφη H-6K διέβησαν τον πορθμό Bashi, μεταξύ Ταϊβάν και Φιλιππίνων και εισήλθαν για πρώτη φορά στο Δυτικό Ειρηνικό. Η Πολεμική Αεροπορία χαρακτήρισε αυτήν την πτήση ως ένα σημαντικό ορόσημο στην προσπάθειά της για τη απόκτηση ικανότητας προβολής πέραν της πρώτης αλυσίδας νησιών[69] και εντός του Ειρηνικού Ωκεανού.

Τον Μάιο του 2015, ένα άλλο αεροσκάφος H-6K, διέβη για πρώτη φορά τον πορθμό Miyako, κοντά στην Okinawa της Ιαπωνίας, αξιοποιώντας  μια δεύτερη διαδρομή προς τον Ειρηνικό. Τον Ιούλιο του 2016, ξεκίνησαν για πρώτη φορά οι “περιπολίες εναέριας μάχης” στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, με αεροσκάφη H-6Ks. Με αυτή την εμπειρία η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, εκτέλεσε κατόπιν αρκετές αποστολές βομβαρδιστικών εντός του 2016, τις οποίες αναφέρει ως «Combat Air Patrols- CAP», πάνω από διεκδικούμενες νησίδες και υφάλους στην Νότια Κινεζική Θάλασσα, μεταξύ των οποίων οι ύφαλοι Fiery Cross Reef, Scarborough Shoal, Mischief Reef, και Woody Island. Παράλληλα, άλλες αποστολές πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με το Κινεζικό Πολεμικό Ναυτικό, ένα ακόμα ορόσημο στην προσπάθεια δημιουργίας μιας στρατηγικής αεροπορίας, ενταγμένης σε σύγχρονες ένοπλες δυνάμεις, ικανές να επιχειρούν διακλαδικά.[70]Τέλος, τα αεροσκάφη H-6K μαζί με άλλα αεροσκάφη υποστήριξης ιπτάθηκαν γύρω την Ταϊβάν, το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 2016. [71]

Μετά τη διεξαγωγή δύο αποστολών περικύκλωσης της Ταιβάν από στρατηγικά στρατηγικών βομβαρδιστικά, στα τέλη του 2016, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία εντατικοποίησε τις δραστηριότητές της με την εκτέλεση πέντε τουλάχιστον ακόμα παρόμοιων αποστολών, η τελευταία εκ των οποίων εκτελέστηκε τον Αύγουστο του 2017. Πλέον, παρόμοιες αποστολές, διεξάγονται τακτικά από την μία, τόσο για την άσκηση πίεσης στην Ταιβάν όσο και για την εξάσκηση των πληρωμάτων των αεροσκαφών, την απόκτηση νέων ικανοτήτων και εμπειρίας σε πτήσεις άνωθεν θάλασσας αλλά και την επίδειξη των νέων αυτών ικανοτήτων στις ΗΠΑ και στους συμμάχους τους στην περιοχή. Οι συνεχείς ασκήσεις αποτελούν μια de facto υπενθύμιση των διεκδικήσεων της Κίνας και της απόφασής της να μην απεμπολήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. [72]Η τελευταία παρόμοια αποστολή σύμφωνα με το Ιαπωνικό Υπουργείο Άμυνας εκτελέστηκε τον Απρίλιο του 2018[73]. Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνονται συνοπτικά οι αποκαλυφθείσες έως τώρα αποστολές.

 

Ημερομηνία Περιοχή Αεροσκάφη Περιγραφή
Μάρτιος 2015 Δυτικός Ειρηνικός H-6K Πτήση πέραν του πορθμού Bashi
Μάιος 2015 Δυτικός Ειρηνικός 2 H-6K Πτήση πέραν του πορθμού Miyako
Αύγουστος 2015 Δυτικός Ειρηνικός H-6K, άλλα α/φη Πτήση πέραν του πορθμού Bashi
Σεπτέμβριος 2015 Πτήση μεγάλης εμβέλειας H-6K Εκπαίδευση, για προσβολές ακριβείας, μεγάλης εμβέλειας
Νοέμβριος 2015 Δυτικός Ειρηνικός 4x H-6K, 1x Y-8, 1x Tu-154 Πτήση πέραν του πορθμού Miyako
Νοέμβριος 2015 Νότια Κινέζικη Θάλασσα 4x H-6K, 1x Y-8, πιθανόν και μαχητικά α/φη Περιπολία στην ADIZ, της Νότιας Κινεζικής Θάλασσας
Μάιος 2016 Νότια Κινέζικη Θάλασσα H-6K Πτήση άνωθεν Fiery Cross Reef
Ιούλιος 2016 Νότια Κινεζική Θάλασσα 2 H-6Κ Πτήση άνωθεν Scarborough Shoal
Ιούλιος 2016 Νότια Κινεζική Θάλασσα 2 H-6Κ, J-11, πιθανόν J-10 και άλλα μαχητικά και α/φη εναέριου ανεφοδιασμού “Combat Air Patrol”, άνωθεν των νήσων Spratly, Mischief Reef, Woody Island, και πιθανόν άνωθεν Livock Reef
Αύγουστος 2016 Νότια Κινεζική Θάλασσα H-6K, SU-30,KJ-200, αφη εναέριας επιτήρησης και ελέγχου και εναερίου ανεφοδιασμού και άλλοι τύποι αφων ““Combat Air Patrol”, άνωθεν των νήσων Spratly, Scarborough Shoal
Σεπτέμβριος 2016 Δυτικός Ειρηνικός H-6K, SU-30, αφη εναερίου ανεφοδιασμού και άλλοι τύποι αφων Πτήση πέραν του πορθμού Bashi
Σεπτέμβριος 2016 Δυτικός Ειρηνικός 4x H-6K, SU-30, 1x Y-8, 1x Tu-154,(η PLAAF, ανέφερε αφη εναερίου ανεφοδιασμού και εναέριας επιτήρησης, πιθανόν KJ-200), αναφέρονται 40 αφη, 8 επιβεβαιωμένα) Πτήση πέραν του πορθμού Miyako (τα Su-30 μάλλον δεν πέρασαν τον πορθμό)
Σεπτέμβριος 2016 Νότια Κινεζική Θάλασσα 4x H-6K, SU-30, 1x Y-8, 1x Tu-154, (η PLAAF ανέφερε και συνοδεία μαχητικών) Επίδειξη σημαίας «περιπολία», στην ADIZ στην Νότια Κινεζική Θάλασσα.
25 Νοεμβρίου 2016 Ταιβάν 2x H-6K, 2x SU-30, 1x Y-8, 1x Tu-154 Πτήση γύρω από την Ταιβάν, διάβαση του πορθμού Bashi και έπειτα του πορθμού Miyako (τα Su-30 διέβηκαν μόνο τον πορθμό  Miyako).
10 Δεκεμβρίου 2016 Νότια Κινέζικη Θάλασσα H-6K και μαχητικά Πτήση Ναυτιλίας επί του ίχνους της γραμμής των Εννέα Παυλών
10 Δεκεμβρίου 2016 Ταιβάν 2x H-6K, 2x SU-30, 1x Y-8, 1x Tu-154 Πτήση γύρω από την Ταιβάν, διάβαση του πορθμού Miyako και έπειτα του πορθμού Bashi (τα Su-30 διέβηκαν μόνο τον πορθμό  Miyako).
Δεκέμβριος 2016 Νότια Κινέζικη Θάλασσα Άγνωστο, πιθανόν αφη από την προηγούμενη αποστολή Επίδειξη σημαίας «περιπολία», στην ADIZ στην Νότια Κινεζική Θάλασσα.
6 Ιούλιου 2017 Δυτικός Ειρηνικός 6x H-6K Πτήση πέραν του πορθμού Miyako
13 Ιούλιου 2017 Ταιβάν 4x H-6K Πτήση γύρω από την Ταιβάν, διάβαση του πορθμού Miyako και έπειτα του πορθμού Bashi
13 Ιούλιου 2017 Νότια Κινεζική θάλασσα 2x H-6K Πτήση πέραν του πορθμού Miyako
20 Ιούλιου 2017 Ταιβάν 4x H-6K ,1x Y-8INTEL, 1x Y-8EW Πτήση γύρω από την Ταιβάν, διάβαση του πορθμού Miyako και έπειτα του πορθμού Bashi
24 Ιούλιου 2017 Ταιβάν 4x H-6K Πτήση γύρω από την Ταιβάν, διάβαση του πορθμού Bashi και έπειτα του πορθμού Miyako
25 Ιούλιου 2017 Ταιβάν 1x H-6K Πτήση με βόρεια κατεύθυνση στο πορθμό της Ταιβάν
12 Αυγούστου 2017 Ταιβάν 2x H-6K, 1x Y-8EW Πτήση γύρω από την Ταιβάν, διάβαση του πορθμού Bashi και έπειτα του πορθμού Miyako
18 Νοεμβρίου 2017 Δυτικός Ειρηνικός Μαχητικά και άφη αναγνώρισης Πτήση πέραν του πορθμού Miyako
19 Νοεμβρίου 2017 Δυτικός Ειρηνικός Μαχητικά και άφη αναγνώρισης Πτήση πέραν του πορθμού Miyako
Δεκέμβριος 2017 Δυτικός Ειρηνικός 2x H-6K, 2x SU-30, 1x Tu-154D Η πρώτη πτήση στον πορθμό Tsushima /περιπολία
Δεκέμβριος 2017 Δυτικός Ειρηνικός 1x Y-8 Πτήση πέραν του πορθμού Miyako
Δεκέμβριος 2017 Δυτικός Ειρηνικός 2x H-6K ,1x Y-8, 1x Tu-154D Πτήση πέραν του πορθμού Miyako
23 Μάρτιος 2018 Δυτικός Ειρηνικός 4x H-6G “Badger” 1x Y-8G “Cub” 1x Tu-154MD “Careless” 2x Unspecified Fighters Πτήση πέραν του πορθμού Miyako
23 Μάρτιος 2018 Νότια Κινεζική θάλασσα Su-35s και H-6Ks CAP- Περιπολία Μάχης
21 Απριλίου 2018 Δυτικός Ειρηνικός 2 H-6K και τέσσερα μαχητικά Πτήση πέραν του πορθμού Miyako
Πηγές στοιχείων του πίνακα[74] [75][76],[77],[78],[79],[80][81]

 

 

 

 

 

Συμπεράσματα

Οι δραστηριότητες της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή αποτελούν μια ένδειξη της απόφασης της κινεζικής ηγεσίας να αναβαθμίσει τον ρόλο της και τις ικανότητές της. Ο τελικός σκοπός είναι η δημιουργία μιας πολεμικής αεροπορίας, ικανής να λειτουργήσει αποτρεπτικά, να προβάλλει ισχύ και είτε να αποτρέψει είτε και να αρνηθεί στην πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ, την εμπλοκή της, σε μια πιθανή μελλοντική σύγκρουση στην περιοχή. Το 1999, ο τότε πρόεδρος Jiang Zemin, ζήτησε από την κινεζική αεροπορία «να αγωνιστεί για να δημιουργήσει μια ισχυρή, σύγχρονη πολεμική αεροπορία, η οποία θα μπορεί να εκτελεί ταυτόχρονα επιθετικές και αμυντικές επιχειρήσεις», αναθέτοντας έτσι στην πολεμική αεροπορία και την εκτέλεση επιχειρήσεων κρούσης. Πέντε χρόνια αργότερα η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία ενσωμάτωσε επίσημα αυτή την οδηγία στο πρώτο στρατηγικό κείμενό της, με μια παραπάνω έμφαση στην ανάγκη ενοποίησης των αεροπορικών και διαστημικών δυνάμεων, για την εκτέλεση επιχειρήσεων σύμφωνα με τους τεθέντες από το Πεκίνο πολιτικούς σκοπούς. Κατά την διάρκεια μιας επίσκεψής του στο αρχηγείο της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, τον Απρίλιο του 2014, ο πρόεδρος Xi Jinping, ζήτησε και αυτός τη δημιουργία μιας «στρατηγικής αεροπορίας», ενώ στη συνέχεια τον ίδιο μήνα, ο αρχηγός της Κινεζικής αεροπορίας Ma Xiaotian, σε ένα εντυπωσιακό λόγο του, ζήτησε να ενταθεί η αεροπορική δραστηριότητα στον θαλάσσιο χώρο και η συμβολή Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας στην θαλάσσια ασφάλεια. Τον Φεβρουάριο του 2015, ο Xi Jinping, επισκέφθηκε την 36η Μεραρχία Βομβαρδιστικών στην επαρχία Shaanxi. Οι πτήσεις των βομβαρδιστικών άνωθεν των θαλασσίων περιοχών ξεκίνησαν τον επόμενο μήνα. [82]

Ο Πρόεδρος Xi τόνισε επίσης τη σημασία της συνέχισης του εκσυγχρονισμού της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας. Ο Xi επιδιώκει να “επιταχύνει την κατασκευή μιας ισχυρής αεροπορίας, ικανής να επιχειρεί στον αέρα αλλά και το διάστημα και που ταυτόχρονα θα μπορεί να αναλάβει τόσο αμυντικές όσο και επιθετικές επιχειρήσεις» Κατά συνέπεια, η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία αναμένεται να αναλάβει και νέες αποστολές, πέραν της παραδοσιακής της αποστολής αεράμυνας της χώρας, μεταξύ των οποίων και επιθετικής επιχειρήσεις, εναντίον εχθρικών δυνάμεων, ακόμα και πέραν της πρώτης νησιωτικής αλυσίδας. Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει επίσης μια ισχυρή αντιαεροπορική ομπρέλα συστημάτων (SAM), για την υπεράσπιση του κινεζικού εναέριου χώρου. Επιπλέον, αναμένεται να βελτιώσει τις ικανότητές της, για την συμμετοχή της σε άλλες στρατιωτικούς επιχειρήσεις εκτός του πολέμου (Military Operations Other Than War – MOOTW), όπως η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, η ανακούφιση από καταστροφές και η εκκένωση πολιτών από εμπόλεμες ζώνες (Humanitarian Assistance /Disaster Relief – HA/DR) and non-combatant evacuation operations (NEOs).[83]

Οι πρόσφατες πτήσεις βομβαρδιστικών, πάνω από την Ταιβάν, και πέραν της πρώτης νησιωτικής αλυσίδας, δείχνουν ανάγλυφα την εντυπωσιακή βελτίωση και την αύξηση των δυνατοτήτων της Κινεζικής Πολεμικής αεροπορίας. Αυτές οι αποστολές παρέχουν μια απαραίτητη και σημαντική επιχειρησιακή εκπαίδευση στην Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, και την ανάπτυξη ικανοτήτων που μπορούν να αποκτηθούν μόνο μέσα από μια τέτοια ρεαλιστική εκπαίδευση που προσομοιώνει όσο μπορεί περισσότερο τις συνθήκες μιας πραγματικής πολεμικής αποστολής. Τέτοιες ικανότητες είναι η αντοχή των πιλότων σε μεγάλης εμβέλειας και διάρκειας πτήσεις (πτήσεις άνω των 10 ωρών, στα όρια της επιχειρησιακής εμβέλειας του αεροσκάφος Η-6Κ), πτήσεις σε μεγάλο εύρος καιρικών συνθηκών άνωθεν της θαλάσσης, ναυτιλία μεγάλων πτήσεων άνωθεν της θαλάσσης, αντιμετώπιση περιστατικών αναχαίτισης από ξένα μαχητικά (ιαπωνικά και ταϊβανέζικα μαχητικά, κατά πάγια τακτική αναχαιτίζουν τα κινεζικά πολεμικά αεροσκάφη που προσεγγίζουν τον εναέριο χώρος τους) και πτήσεις συλλογής ηλεκτρονικών πληροφοριών. [84] Ένας άλλος στόχος, είναι η επίδειξη των στρατιωτικών ικανοτήτων και της αποφασιστικότητας της Κίνας. Μερικές από τις πτήσεις το 2015, για παράδειγμα, διέσχισαν την Κινεζική Ζώνη Αεράμυνας και Αναγνώρισης στην Νότια Κινεζική Θάλασσα (Air Defense Identification Zone – ADIZ). Η ζώνη αυτή καθιερώθηκε το 2013, από το Πεκίνο, ως απάντηση στην αντίστοιχη ιαπωνική και στο πλαίσιο της διαμάχης για τα νησιά Senkaku/Diaoyu. Αμέσως μετά τις πτήσεις το 2015, κινέζος αξιωματούχος, δήλωσε ότι πλέον η Κίνα μπορεί να αστυνομεύσει και να προστατεύσει την ζώνη αυτή αλλά και να εκτελέσει επιχειρήσεις πέραν της πρώτης νησιωτικής αλυσίδας.[85]

Επισημαίνοντας τα επιχειρησιακά οφέλη για την Κινεζική Πολεμική Αεροπορία, o Alexander Huang, πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Ταϊβάν για την Στρατηγική και τα Πολεμικά Παίγνια, είπε «Η Κίνα δεν ασκεί μόνο πίεση στην Ταιβάν, αλλά ελέγχει επίσης και την αντίδραση του Ταϊβανεζικού συστήματος αεράμυνας (χρόνοι αντίδρασης μαχητικών, εμβέλειες αποκάλυψης ραντάρ κλπ). Πράγματι, τακτικά πλέον, κινεζικά αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου Y-8 EW, εκτελούν αποστολές γύρω από την Ταϊβάν, για την συλλογή πληροφοριών της Ταϊβανεζικής αεράμυνας. Ο Huang, πρόσθεσε επίσης ότι οι πτήσεις «έχουν την πρόθεση να επιδείξουν την κινεζική ισχύ τόσο στην Ιαπωνία όσο και στις ΗΠΑ» , ενώ άλλοι αναλυτές προσέθεσαν ότι η Κίνα θεωρεί την Ταιβάν ως το κύριο σημείο για την ανάσχεση της επιρροής των ΗΠΑ στην περιοχή.[86] Μετά τα παραπάνω στοιχεία, είναι φανερό ότι η πολυετής και πολυδάπανη προσπάθεια εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας, σε όλα τα επίπεδα (εξοπλισμός, εκπαίδευση, ασκήσεις), δεν αφορά μόνο το σενάριο ενός πολέμου εναντίον της Ταιβάν, αλλά την γενικότερη πρόθεση της Κίνας, να αποκτήσει την ικανότητα προβολής ισχύος σε όλη την περιφέρειά της. Συμπερασματικά, όσο τα κινεζικά συμφέροντα αναπτύσσονται και απαιτούν την ικανότητα προβολής ισχύος στο εξωτερικό, η αεροπορική ισχύς θα διαδραματίζει έναν όλο και πιο σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια για την προστασία τους.

 

 

 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ : Η ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ[87] Πολεμική Αεροπορία : 395.000

Υποχρεωτικές ώρες πτήσης : Για τους πιλότους μαχητικών και βομβαρδιστικών αεροσκαφών 100 με 150 ώρες/έτος. Για τους πιλότους μεταφορικών αεροσκαφών κατά μέσο όρο 200+ ετησίως. Κάθε σύνταγμα αεροσκαφών πρέπει να εκπληρώσεις δύο υποχρεώσεις κατά τη διάρκεια του έτους, το συνολικό αριθμό ωρών καθώς και ένα ποσοστό ωρών πτήσης αφιερωμένο στην τακτική εκπαίδευση.

ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΑΝΑ ΡΟΛΟ

 

ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΤΙΚΑ

1 σύνταγμα με H-6M

2 συντάγματα με H-6H

3 συντάγματα με H-6Κ

 

ΜΑΧΗΤΙΚΑ

6 συντάγματα με J-7 Fishbed

4 συντάγματα με J-7E Fishbed

4 συντάγματα με J-7G Fishbed

1 σύνταγμα με J-8B Finback

1 σύνταγμα με J-8F Finback

2 συντάγματα με J-8H Finback

1 σύνταγμα με J-11B/BS/Su-27SK/UBK Flanker

6 συντάγματα με J-11/Su-27UBK Flanker

2 συντάγματα με J-11B/BS Flanker L

2 ταξιαρχίες με J-7G Fishbed, J-10A/S Firebird

ΜΑΧΗΤΙΚΑ/ΕΓΓΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ

2 συντάγματα με Su-30MKK Flanker

8 συντάγματα με J-10/J-10A/J-10S Firebird

2 συντάγματα με J-10B/S Firebird

2 ταξιαρχίες με J-7E Fishbed, J-11B/BS; Q-5D/E Fantan

2 ταξιαρχίες με J-8H Finback, J-11B/BS; JH-7A

2 ταξιαρχίες με J-7E Fishbed, J-8H Finback, JZ-8F Finback* Su30MKK

ΕΠΙΓΕΙΑΣ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ

5 συντάγματα με JH-7A

4 συντάγματα με Q-5C/D/E Fantan

ELECTRONIC WARFARE 1 regt with Y-8CB/G/XZ

1 σύνταγμα με Y-8/Y-8CB/Y-8G ISR

1 σύνταγμα με JZ-8F Finback*

1 σύνταγμα με Y-8H1

ΕΝΑΕΡΙΑΣ ΕΓΚΑΙΡΗΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ (AIRBORNE EARLY WARNING & CONTROL)

1 σύνταγμα με KJ-200 Moth; KJ-500; KJ-2000; Y-8T

ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΜΑΧΗΣ (COMBAT SEARCH & RESCUE)

1 σύνταγμα με Mi-171; Z-8

TANKER 1 σύνταγμα με H-6U

TRANSPORT

1 (VIP) σύνταγμα με B-737; CRJ-200/700

1 (VIP) σύνταγμα με B-737; Tu-154M; Tu-154M/D

1 σύνταγμα με Il-76MD/TD Candid

1 σύνταγμα με Il-76MD Candid; Il-78 Midas

1 σύνταγμα με Mi-17V-5; Y-7

1 σύνταγμα με Y-5/Y-7/Z-9

1 σύνταγμα με Y-5/Y-7

3 συντάγματα με Y-7 1 σύνταγμα με Y-8

1 σύνταγμα με Y-8; Y-9

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

2 συντάγματα με J-7; JJ-7

5 τάγματα with CJ-6/6A/6B; JL-8*; Y-5; Y-7; Z-9

TRANSPORT HELICOPTER

1 σύνταγμα με AS332 Super Puma; H225 (VIP)

ISR UAV

1 σύνταγμα με Gongji-1

ΑΕΡΑΜΥΝΑ 3 μεραρχίες SAM

2 μεικτές μεραρχίες SAM/ADA div

9 τάγματα SAM

2 μεικτά τάγματα SAM/ADA

2 τάγματα ADA

9 indep SAM συντάγματα

1 indep ADA σύνταγμα

4 indep SAM τάγμτα

 

ΥΛΙΚΟ ΑΝΑ ΤΥΠΟ

ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ :  2,397 ετοιμοπόλεμα

Βομβαρδιστικά 162: 60 H-6H/M; 90 H-6K, 12 H-6 (εκπαιδευτικά)

Μαχητικά 819:

216 J-7 Fishbed;

192 J-7E Fishbed;

120 J-7G Fishbed;

24 J-8B Finback;

24 J-8F Finback;

96 J-8H Finback;

95 J-11;

20 Su-27SK Flanker;

32 Su-27UBK Flanker

Μαχητικά Εγγύς Υποστήριξης: 566+:

78 J-10;

142 J-10A;

55+ J-10B;

24 J-10C Firebird

48 J-10S;

110 J-11B/BS Flanker L;

16 J-16 Flanker

6 J-20Α (in test)

73 Su30MKK Flanker

14 Su-35 Flanker

ATK 260:

140 JH-7A;

120 Q-5C/D/E Fantan

Αεροσκάφη Ηλεκτρονικού Πολέμου (EW)  13:

4 Y-8CB High New 1;

7 Y-8G High New 3;

2 Y-8XZ High New 7

Ηλεκτρονικής Αναγνώρισης (ELINT) 4 Tu-154M/D Careless

Αεροσκάφη Επιτήρησης (ISR) 51:

24 JZ-8 Finback*;

24 JZ-8F Finback*;

3 Y-8H1

Αεροσκάφη Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (AEW&C) 10:

4 KJ-200 Moth;

2 KJ-500;

4 KJ-2000

C2 5:

2 B-737;

3 Y-8T High New 4

Ανεφοδιασμού (TKR) 13:

10 H-6U;

3 Il-78 Midas

Μεταφορικά Αεροσκάφη (TPT) 331+

Βαριά 23:

20 Il-76MD/TD Candid;

3 Y-20;

Μεσαία 42+:

30 Y-8;

12+ Y-9;

Ελαφρά 239:

170 Y-5;

41 Y-7/ Y-7H;

20 Y-11;

8 Y-12;

PAX 27:

9 B-737 (VIP);

5 CRJ-200;

5 CRJ-700;

8 Tu-154M Careless

TRG 960+:

400 CJ-6/6A/6B;

200 JJ-7*;

350 JL-8*;

some JL-9;

10+ JL-10

Ελικόπτερα (HELICOPTERS)

MRH 22:

20 Z-9;

2 Mi-17V-5 Hip H

TPT 31+:

Heavy 18+ Z-8 (SA321);

Medium 13+:

6+ AS332 Super Puma (VIP);

3 H225 (VIP);

4+ Mi-171

Μη επανδρωμένα Αεροχήματα (UNMANNED AERIAL VEHICLES) ISR • Heavy 4+ Gongji-1

Αεράμυνα (AIR DEFENCE)

Πυραυλικά συστήματα (SAM) 600+

Μεγάλης εμβέλειας 192+:

32+ HQ-9;

32 S-300PMU (SA20 Gargoyle);

64 S-300PMU1 (SA-20 Gargoyle);

64 S-300PMU2 (SA-20 Gargoyle)

Μέσης Εμβέλειας 324:

300+ HQ-2/HQ-2A/HQ-2B(A);

24 HQ-12 (KS-1A)

Μικρής Εμβέλειας 84+:

24 HQ-6D; 60+ HQ-7

Πυροβόλα 16,000 100mm/85mm

Αεροεκτοξευόμενοι πύραυλοι αέρος – αέρος AIRLAUNCHED MISSILES AAM

IR PL-5B/C; PL-8; R-73 (AA-11 Archer);

IIR PL10 (in service in small numbers);

IR/SARH R-27 (AA-10 Alamo);

SARH PL-11;

ARH PL-12;

R-77 (AA-12 Adder)

Αντιπλοϊκοί ASM AKD-9; AKD-10; KD-88; Kh-29 (AS-14 Kedge); Kh31A/P (AS-17 Krypton); Kh-59M (AS-18 Kazoo); YJ-91 (Domestically produced Kh-31P variant)

Αεροεκτοξευόμενοι πύραυλοι πλεύσης (ALCM) • Dual-capable CJ-20; Conventional YJ(KD)-63

Βόμβες Laser-guided: LS-500J; LT-2 TV-guided: KAB-500KR; KAB-1500KR

 

ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ –  ΣΥΝΤΜΗΣΕΙΣ

ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
A2/AD Anti-access/area-denial Απαγόρευση  Πρόσβασης/Αρνηση Περιοχής
AAM Air-to-air missile Πύραυλος Αέρος- Αέρος
ADIZ air defense identification zone Ζώνη Αναγνώρισης – Αεράμυνας
ADMM ASEAN Defense Ministers’ Meeting

 

Συνάντηση Υπουργών ASEAN
ALCM Air-launched cruise missile Αεροεκτοξευόμενος πύραυλος πλεύσης
AMRAAM Advanced medium-range air-to-air missile Αναβαθμισμένος Πύραυλος Αέρος – Αέρος Μέσης Εμβέλειας
ASBM Anti-ship ballistic missile Βαλλιστικός Αντιπλοϊκός Πύραυλος
ASCM Anti-ship cruise missile Αντιπλοϊκός Πύραυλος Πλεύσης
ASEAN Association of Southeast Asian Nations Συνδεσμος Κρατών Νοτιανατολικής Ασίας
AVIC Aviation Industry Corporation of China

 

Αεροπορική Βιομηχανία Κίνας
BMD Ballistic missile defense Αντιβαλλιστική άμυνα
CCP Chinese Communist Party

 

Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας
CMC Central Military Commission Κεντρική Στρατιωτική Επιτροπή
C2 Command and control Διοίκηση και Έλεγχος
C4 Command, control, communications, and computers Διοίκηση, Έλεγχος, Επικοινωνίες και Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές
C4ISR command, control, communications, computers, intelligence, surveillance, and reconnaissance Διοίκηση, Έλεγχος, Επικοινωνίες Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές, Πληροφορίες, Επιτήρηση και Αναγνώριση
HALE High-altitude, long-endurance Μεγάλου Υψομέτρου Μεγάλης Αυτονομίας
HA/DR humanitarian assistance/disaster relief Ανθρωπιστική βοήθεια/ ανακούφιση καταστροφών
IADS Integrated air defense system Διασυνδεδεμένο Σύστημα Αεράμυνας
ICBM

 

intercontinental ballistic missile Διηπειρωτικός Βαλλιστικός Πύραυλος
IRBM intermediate-range ballistic missile

 

ISR Intelligence, surveillance, and reconnaissance Πληροφορίες, Επιτήρηση και Αναγνώριση
LACM Land-attack cruise missile Πύραυλος Πλεύσης κατά Στόχων Εδάφους
MRBM Medium-range ballistic missile Βαλλιστικός Πύραυλος μέσης εμβέλειας
OTH Over-the-horizon Πέραν του ορίζοντος
PGM Precision-guided munition Όπλα Ακριβείας
PLA People’s Liberation Army Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός
PLAAF PLA Air Force Πολεμική Αεροπορία του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού
PLAN PLA Navy Πολεμικό Ναυτικό του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού
PRC People’s Republic of China Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
SAM Surface-to-air missile Πύραυλος Εδάφους – Επιφανείας
SEAD Suppression of enemy air defenses Καταστολή της Εχθρικής Αεράμυανς
SLOC Sea lanes of communication Θαλάσσιες Γραμμές Επικοινωνιών
SRBM Short-range ballistic missile Βαλλιστικός Πύραυλος μικρής εμβέλειας
UAV Unmanned aerial vehicle Μη Επανδρωμένο Αερόχημα
UCAS Unmanned Combat Air System Μη Επανδρωμένο Μαχητικό Αερόχημα

 

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 

ΒΙΒΛΙΑ

Anthony H. Cordesman Ashley Hess Nicholas S. Yarosh “Chinese Military Modernization and Force Development A Western Perspective”, A Report of the CSIS Burke Chair in Strategy, September 2013 p.53-55 https://csis-prod.s3.amazonaws.com/s3fs-public/legacy_files/files/publication/120621_Chinese_Military_Modernization.pdf

 

Cristina L. Garafola, Timothy R. HeathThe Chinese Air Force’s First Steps Toward Becoming an Expeditionary Air Force” https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RR2000/RR2056/RAND_RR2056.pdf

 

Mark R. Cozad, Nathan Beauchamp-Mustafaga, “People’s Liberation Army Air Force Operations over Water, Maintaining Relevance in China’s Changing Security Environment”, Published by the RAND Corporation, Santa Monica, Calif. 2016, p. 18,19

https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RR2000/RR2057/RAND_RR2057.pdf

 

Michael S. Chase, Kenneth W. Allen, Benjamin S. Purser III «Overview of People’s Liberation Army Air Force “Elite Pilots”», Published by the RAND Corporation, Santa Monica, Calif. 2016, p.9-14, https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RR1400/RR1416/RAND_RR1416.pdf

 

Michael S. Chase & Cristina L. Garafola (2015) “China’s Search for a ‘Strategic Air Force”, Journal of Strategic Studies,39:1,4-28, DOI: 10.1080/01402390.2015.1068165

 

Richard P. Hallion, Roger Cliff, and Phillip C. Saunders Eds. “The Chinese Air Force Evolving Concepts, Roles, and Capabilities”, Center for the Study of Chinese Military Affairs, Institute for National Strategic Studies, National Defense University http://ndupress.ndu.edu/Portals/68/Documents/Books/chinese-air-force.pdf

 

PLA Aerospace Power : A Primer on Trends in China’s Military Air, Space, and Missile Forces”, Printed in the United States of America by the China Aerospace Studies Institute, 2017 p.4 http://www.airuniversity.af.mil/Portals/10/CASI/documents/Research/PLAAF/CASI_Primer%202017.pdf

2017 Report to Congress of the US – China Economic and Security Review”, Commission one hundred fifteenth, Congress first session, November 2017, Printed for the use of the U.S.-China Economic and Security Review Commission, US Government Publishing Office p. 169 https://www.uscc.gov/sites/default/files/annual_reports/2017_Annual_Report_to_Congress.pdf

(2018) Chapter Six: Asia, The Military Balance, 118:1, 219-314, DOI:

10.1080/04597222.2018.1416982 https://doi.org/10.1080/04597222.2018.1416982

 

Annual Report to Congress: Military and Security Developments Involving the People’s Republic of China 2017 , A Report to Congress Pursuant to the National Defense Authorization Act for Fiscal Year 2000, Office of the Secretary of Defense

 

 

ΠΗΓΕΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Asia Timeshttp://www.atimes.com/

Airforce Technology.com https://www.airforce-technology.com/

Anadolu Kartali, https://www.anadolukartali.tsk.tr/tr-tr/

CNN https://edition.cnn.com/travel/article/china-jumbo-freighter/index.html

China Daily, http://europe.chinadaily.com.cn/

China Sign Post , http://www.chinasignpost.com/

Cryptome https://cryptome.org/

Defense Blog, http://defence-blog.com/

Defense World, http://www.defenseworld.net/

Chinese Military Aircraft Designations, http://www.designation-systems.net/non-us/china.html

Global Security, https://www.globalsecurity.org/

Global Times, http://www.globaltimes.cn/

Modern Diplomacy, https://moderndiplomacy.eu/

Military Today, http://www.military-today.com/index.htm

Popular Science, https://www.popsci.com/

The Strait Times, https://www.straitstimes.com/global

The Guardian, https://www.theguardian.com/international

The Military Balance, https://www.iiss.org/en/publications/military-s-balance

The Diplomat, https://thediplomat.com/

The National Interest, http://nationalinterest.org/

The Jamestown Foundation, https://jamestown.org/

The Japan Times, https://www.japantimes.co.jp/

South China Morning Post, http://www.scmp.com/frontpage/international

War on the Rocks, , https://warontherocks.com/

Washington Report on Middle East Affairs, https://www.wrmea.org/

Window on Chinese Armed Forces, http://english.chinamil.com.cn/

 

 

[1] Για λόγους συντομίας, θα αναφέρεται ως Κινεζική Πολεμική Αεροπορία (ΚΠΑ)

[2] Edited by Richard P. Hallion, Roger Cliff, and Phillip C. Saunders “The Chinese Air Force Evolving Concepts, Roles, and Capabilities”, Center for the Study of Chinese Military Affairs, Institute for National Strategic Studies, National Defense University http://ndupress.ndu.edu/Portals/68/Documents/Books/chinese-air-force.pdf

[3] ibid

[4] ibid

[5] Ibid

[6] http://www.cryptome.org/cuw.htm

[7]PLA Aerospace Power : A Primer on Trends in China’s Military Air, Space, and Missile Forces”, Printed in the United States of America by the China Aerospace Studies Institute, 2017 p.4 http://www.airuniversity.af.mil/Portals/10/CASI/documents/Research/PLAAF/CASI_Primer%202017.pdf

[8] Cristina L. Garafola, Timothy R. HeathThe Chinese Air Force’s First Steps Toward Becoming an Expeditionary Air Force” https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RR2000/RR2056/RAND_RR2056.pdf

[9] “PLA Aerospace Power, op. cit. p.9

[10]2017 Report to Congress of the US – China Economic and Security Review”, Commission one hundred fifteenth, Congress first session, November 2017, Printed for the use of the U.S.-China Economic and Security Review Commission, US Government Publishing Office p. 169 https://www.uscc.gov/sites/default/files/annual_reports/2017_Annual_Report_to_Congress.pdf

[11] Michael S. Chase & Cristina L. Garafola (2015) “China’s Search for a ‘Strategic Air Force”, Journal of Strategic Studies,39:1,4-28, DOI: 10.1080/01402390.2015.1068165

[12] 2017 Report to Congress of the US – China Economic and Security Review, op. cit. p.208

[13] PLA Aerospace Power, op. cit. p.1

[14] (2018) Chapter Six: Asia, The Military Balance, 118:1, 219-314, DOI:

10.1080/04597222.2018.1416982 https://doi.org/10.1080/04597222.2018.1416982

[15] Ibid

[16] Ibid

[17] “China’s air force gets a lift with pilot’s promotion to top military job” South China Morning Post, Wednesday, 14 February, 2018 http://www.scmp.com/news/china/diplomacy-defence/article/2133405/chinas-air-force-gets-lift-pilots-promotion-top

[18] Ying Yu Lin “The Early Returns of China’s Military Reforms, The Diplomat, January 13, 2018 “https://thediplomat.com/2018/01/the-early-returns-of-chinas-military-reforms/

[19] Anthony H. Cordesman Ashley Hess Nicholas S. Yarosh “Chinese Military Modernization and Force Development A Western Perspective”, A Report of the CSIS Burke Chair in Strategy, September 2013 p.53-55 https://csis-prod.s3.amazonaws.com/s3fs-public/legacy_files/files/publication/120621_Chinese_Military_Modernization.pdf

[20] Ibid

[21] ““PLA Aerospace Power : A Primer on Trends in China’s Military Air, Space, and Missile Forces”,” op cit. p.10,

[22] http://www.designation-systems.net/non-us/china.html

[23] “PLA Aerospace Power : A Primer on Trends in China’s Military Air, Space, and Missile Forces”, op.cit.p.10,11

[24] https://www.globalsecurity.org/military/world/china/cac.htm

[25] “PLA Aerospace Power : A Primer on Trends in China’s Military Air, Space, and Missile Forces”, op.cit.p.13

[26] John Gee “Has Israel’s U.S.-Funded Lavi Jet Been Reborn as China’s J-10 Warplane?”, Washington Report on Middle East Affairs, April 2007, https://www.wrmea.org/2007-april/has-israels-u.s.-funded-lavi-jet-been-reborn-as-chinas-j-10-warplane.html

[27] 2017 Report to Congress of the US – China Economic and Security Review, op. cit. p.208

[28] Ibid

[29] “PLA Aerospace Power : A Primer on Trends in China’s Military Air, Space, and Missile Forces”, op.cit.p.14

[30] (2018) Chapter One: Chinese and Russian air-launched weapons: a test for Western air dominance, The Military Balance, 118:1, 7-18, DOI: 10.1080/04597222.2018.1416966, https://doi.org/10.1080/04597222.2018.1416966

[31] Douglas Barrie, “It’s Not Your Father’s PLAAF: China’s Push to Develop Domestic Air-to-Air Missiles”, War on the Rocks, February 21, 2018, https://warontherocks.com/2018/02/not-fathers-plaaf-chinas-push-develop-domestic-air-air-missiles/

[32] Jeffrey Lin and P.W. SingerChina is testing a new long-range, air-to-air missile that could thwart U.S. plans for air warfare”, Popular Science, November 22, 2016 https://www.popsci.com/china-new-long-range-air-to-air-missile

[33] Konstandinos Nizamis “ War Transforms once More : The rise of a new type of warfare in the Pacific”. Modern Diplomacy, December 18, 2015 https://moderndiplomacy.eu/2015/12/18/war-transforms-once-more-the-rise-of-a-new-type-of-warfare-in-the-pacific/

[34] “Aviation Industry Corporation of China (AVIC) China Aviation Industry Corporation [CAIC]” Global Security, https://www.globalsecurity.org/military/world/china/avic.htm

[35] “H-6K, Long-range strategic bomber” Military Today, http://www.military-today.com/aircraft/h6k.htm

[36] Franz-Stefan Gady, “China’s Air Force Can Now Launch Long-Range, Precision Strikes”, The Diplomat, September 07, 2016 https://thediplomat.com/2015/10/chinas-air-force-can-now-launch-long-range-precision-strikes/

[37] “PLA Air Force conducts first training in West Pacific”, Window on Chinese Armed Forces, 2015-03-30, http://english.chinamil.com.cn/news-channels/china-military-news/2015-03/30/content_6420527.htm

[38] “China Modifies H-6G Bomber into Electronic Warfare Aircraft” Defense World, http://www.defenseworld.net/news/21806#.WtpRwIhuZPY

[39] “H-20 – New Chinese Strategic Bomber”, Global Security, https://www.globalsecurity.org/military/world/china/h-20.htm

[40] http://china-defense.blogspot.gr/2018/04/here-it-is-first-artists-impression-of.html

[41] “Beijing aims to be able to bomb US with its new H-20”, Asia Times, November 22, 2017, http://www.atimes.com/article/beijing-aims-able-bomb-us-new-h-20/

[42]  Robert Farley “The Achilles Heel of China’s Air Force The PLAAFs expeditionary capabilities remain weak”, The Diplomat December 05, 2017, https://thediplomat.com/2017/12/the-achilles-heel-of-chinas-air-force/

[43] Gabe Collins and Andrew Erickson“The PLA Air Force’s First Overseaw Operational Deployment : Analysis of China’s decision to deploy IL-76 transport aircraft to Libya” ChinaSignPost http://www.chinasignpost.com/2011/03/01/the-pla-air-forces-first-overseas-operational-deployment-analysis-of-chinas-decision-to-deploy-il-76-transport-aircraft-to-libya/

[44] “PLA Aerospace Power : A Primer on Trends in China’s Military Air, Space, and Missile Forces”, op.cit.p.16

[45] “Xian Y-20 Heavy Military Transport Aircraft” Airforce Technology.com https://www.airforce-technology.com/projects/xian-y-20-heavy-military-transport-aircraft/

[46] “China air force puts new Y-20 transport aircraft into service” The Strait Times, http://www.straitstimes.com/asia/east-asia/chinese-air-force-puts-new-transport-aircraft-into-service

[47] Steven Jiang, “China’s Military gets boost with huge new transport aircraft” CNN https://edition.cnn.com/travel/article/china-jumbo-freighter/index.html

[48] 2017 Report to Congress of the US – China Economic and Security Review, op. cit. p.210

[49] “China’s first domestic large amphibious aircraft makes maiden flight” China Daily http://www.chinadaily.com.cn/a/201712/25/WS5a40897aa31008cf16da34ad.html

[50] “World’s largest amphibious aircraft in production takes off in China”, The Gurdian, Sun 24 Dec 2017, https://www.theguardian.com/world/2017/dec/24/ag600-world-largest-amphibious-aircraft-takes-off-in-china

 

[51] Annual Report to Congress: Military and Security Developments Involving the People’s Republic of China 2017 , A Report to Congress Pursuant to the National Defense Authorization Act for Fiscal Year 2000,  Office of the Secretary of Defense

[52]2017 Report to Congress of the US – China Economic and Security Review”, op. cit. p.211

[53] (2018) Chapter Six: Asia, The Military Balance, 118:1, 219-314, DOI: 10.1080/04597222.2018.1416982, https://doi.org/10.1080/04597222.2018.141698

[54] “PLA Aerospace Power : A Primer on Trends in China’s Military Air, Space, and Missile Forces”, op.cit.p.18

[55] Ibid p.19

[56] Ibid”p.39-40

[57] Dylan Malyasov “Chinese Air Force holds Red Sword-2017 exercise in deep desert” Defense Blog, 30, November 2017, http://defence-blog.com/news/chinese-air-force-holds-red-sword-2017-exercise-in-deep-desert.html

[58] Mark R. Cozad,Nathan Beauchamp-Mustafaga, “People’s Liberation Army Air Force Operations over Water Maintaining Relevance in China’s Changing Security Environment”, Published by the RAND Corporation, Santa Monica, Calif. 2017 RAND Corporation, p. 15-18

[59] Zhao Lei “PLA Air Force making exercises more realistic” China Daily, 2017-05-05 http://www.chinadaily.com.cn/china/2017-05/05/content_29211275.htm

[60] “PLA Air Force holds “Red Sword-2017” in deep desert” Global Times, 2017/11/30 http://www.globaltimes.cn/content/1077985.shtml

[61] Lyle J. Morris Eric Heginbotham, “China’s PLAAF Pilot Training Program Undergoes Major Overhaul”, The National Interest, http://nationalinterest.org/blog/the-buzz/chinas-plaaf-pilot-training-program-undergoes-major-overhaul-18205?page=3

[62] Michael S. Chase, Kenneth W. Allen, Benjamin S. Purser III «Overview of People’s Liberation Army Air Force “Elite Pilots”», Published by the RAND Corporation, Santa Monica, Calif. 2016, p.9-14, https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RR1400/RR1416/RAND_RR1416.pdf

[63] Zhao Lei “PLA Air Force making exercises more realistic”, China Daily, 2017-05-05, http://www.chinadaily.com.cn/china/2017-05/05/content_29211275.htm

[64] Mark R. Cozad, Nathan Beauchamp-Mustafaga, “People’s Liberation Army Air Force Operations over Water, Maintaining Relevance in China’s Changing Security Environment”, Published by the RAND Corporation, Santa Monica, Calif. 2016, p. 18,19

https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RR2000/RR2057/RAND_RR2057.pdf

 

[65] ibid

[66] Ο πίνακας περιέχεται στο :Cristina L. Garafola, Timothy R. Heath, “The Chinese Air Force’s First Step Towards Becoming an Expeditionary Airforce”, Published by the RAND Corporation, Santa Monica, Calif. 2016, p. 13

[67] https://www.anadolukartali.tsk.tr/en-us/

[68] The Chinese Air Force’s First Step Towards Becoming an Expeditionary Airforce”, op cit. p.16

[69] Η πρώτη νησιωτική αλυσίδα, αρχίζει από βορά με τα Ιαπωνικά νησιά και συνεχίζει στο νότο με την Ταιβάν, τις Φιλιππίνες και τα υπόλοιπα μικρότερα συμπλέγματα νήσων στην Νότια Κινεζική θάλασσα. Στην πρώτη νησιωτική αλυσίδα, υπάρχουν πολυάριθμες αμερικανικές βάσεις Η δεύτερη νησιωτική αλυσίδα, αναφέρεται στα νησιά που βρίσκονται ανατολικότερα στον Ειρηνικό Ωκεανό και περιλαμβάνει τα νησιά Μαριάνας, την νήσο Γκουάμ, η οποία φιλοξενεί αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις. Πολλές φορές αναφέρεται και η τρίτη νησιωτική αλυσίδα, η οποία αναφέρεται ουσιαστικά στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Χαβάης.

[70] Nathan Beauchamp-Mustafaga, Derek Grossman, and Logan Ma “Chinese Bomber Flights Around Taiwan: For What Purpose?” War on the Rocks, September 13, 2017 https://warontherocks.com/2017/09/chinese-bomber-flights-around-taiwan-for-what-purpose/

[71] “People’s Liberation Army Air Force Operations over Water, Maintaining Relevance in China’s Changing Security Environment” op.cit. p.22

[72] “Chinese Bomber Flights Around Taiwan: For What Purpose?” op.cit.

[73] Σύμφωνα με δημοσιεύματα, για πρώτη φορά το Κινεζικό Ναυτικό, διεξήγαγε αεροναυτικές ασκήσεις, στον Ειρηνικό Ωκεανό , πέραν της πρώτης νησιωτικής αλυσίδας, τον Απρίλιο του 2018. Η άσκηση διεξήχθη με αεροσκάφη που Α/Γ από το αεροπλανοφόρο Liaoning.

[74] Mark R. Cozad, Nathan Beauchamp-Mustafaga, “People’s Liberation Army Air Force Operations over Water, Maintaining Relevance in China’s Security Environment”, Published by the RAND Corporation, Santa Monica, Calif., 2017, pp. 21-45

[75] “The Chinese Air Force’s First Step Towards Becoming an Expeditionary Airforce” op. cit. p.22

[76] “Chinese Bomber Flights Around Taiwan: For What Purpose?” op.cit.

[77] Dean Cheng , China’s “Bomber Flight into the Central Pacific: Wake-Up Call for the United States”, War on the Rocks, December 23, 2015 https://warontherocks.com/2015/12/chinas-bomber-flight-into-the-central-pacific-wake-up-call-for-the-united-states/

[78] Franz-Stefan Gady, “China’s Air Force Holds Drills Near Japan, South Korea and Taiwan”, The Diplomat, December 19, 2017, https://thediplomat.com/2017/12/chinas-air-force-holds-drills-near-japan-south-korea-and-taiwan/

[79]  Franz-Stefan Gady “China Flies Long-Range Bombers, Fighter Jets Through Miyako Strait”, The Diplomat, March 26, 2018

[80] Peter Wood, “Chinese Military Aviation in the East China Sea”, The Jamestown Foundation, October 26, 2016, https://jamestown.org/program/chinese-military-aviation-east-china-sea/

[81] Jesse Johnson, “ In first, Chinese aircraft carrier performs drills in Pacific, Japanese Defense Ministry says”, The Japan Times, 21 April, 2018, https://www.japantimes.co.jp/news/2018/04/21/national/first-chinese-aircraft-carrier-performs-drills-pacific-japanese-defense-ministry-says/#.WuTAqkxuJPY

 

[82] “Chinese Bomber Flights Around Taiwan: For What Purpose?” op. cit.

[83] “PLA Aerospace Power: A Primer on Trends in China’s Military Air, Space, and Missile Forces”, op.cit.1,2

[84] “Chinese Bomber Flights Around Taiwan: For What Purpose?” op.cit.

[85] Ibid

[86] Ibid

[87] Τα στοιχεία έχουν αντληθεί από το  : (2018) Chapter Six: Asia, The Military Balance, 118:1, 219-314, DOI: 10.1080/04597222.2018.1416982, https://doi.org/10.1080/04597222.2018.141698